Posted in Իտալերեն

Leonardo da Vinci AMORE E FELICITÀ

Molti anni fa, in un villaggio, due tartarughe vivevano innamorate: maschio e femmina. Il contadino premuroso aveva costruito per loro una cabina accogliente, sicura e protetta.
Il mio piccolo papà non era stanco di seguire la sua ragazza, condividere il suo cibo e persino una goccia d’acqua con lei. Così vivevano in pace e felicità.
In primavera, quando gli uccelli decidono di fondare una famiglia e nidificano, iniziano a inseguire la tartaruga femmina, ma quest’ultima le rifiuta tutte, rimanendo fedele al suo fidanzato. E lo sposo combatte contro i nemici insidiosi e ritorna ogni volta vittorioso, anche se non è stato meno offeso. Le ferite sono guarite e la coppia fedele ha continuato a vivere felicemente e felicemente ogni giorno.
Una volta al mattino la tartaruga notò che c’era qualcosa che non andava nel suo ragazzo; Le piume sono cadute, i loro occhi si stanno sbiadendo e difficilmente si alzano, né mangiano né bevono.
La tartaruga si precipita nella foresta vicina per piantare le piante necessarie e aiutare un amico.
Hanno scoperto che un gruppo di erbe curative è tornato e hanno trovato la casa vuota. Vedendo l’uccello morto, il villico si seppellì fuori dai cancelli.
La tartaruga piange a lungo la perdita di un amico e giura di non uscire e mangiare di nuovo nulla. Affamato di giorni, il tartaro si consumò e gli scoppiò l’anima, non riuscendo a riconciliarsi con la sua solitudine.

Շատ տարիներ առաջ մի գյուղում սիրով ապրում էին երկու տատրակ՝ արու և որձ։ Հոգատար գյուղացին նրանց համար տախտակներով հարմարավետ տնակ էր կառուցել, որտեղ նրանք ապահով էին ու պաշտպանված։
Որձ տատրակը չէր հոգնում ընկերուհուն շարունակ հետևելուց, կիսում էր նրա հետ կերն ու նույնիսկ մի կաթիլ ջուրը։ Այսպես նրանք ապրում էին համերաշխ ու երջանիկ։
Գարնանը, երբ թռչունները որոշում են ընտանիք կազմել ու բույն հյուսել, սկսում են հետապնդել էգ տատրակին, սակայն վերջինս մերժում է բոլորին՝ հավատարիմ մնալով իր փեսացուին։ Իսկ փեսացուն պայքարի մեջ է մտնում նենգ թշնամիների հետ ու ամեն անգամ հաղթնակած վերադառնում՝ չնայած, որ նա էլ պակաս չէր վիրավորվում։ Վերքերը բուժվում էին, իսկ հավատարիմ զույգը շարունակում էր ապրել ուրախ ու երջանիկ՝ վայելելով իրենց տրված յուրաքանչյուր օրը։
Մի անգամ առավոտյան տատրակը նկատում է, որ իր ընկերոջ հետ ինչ-որ բան այն չէ․ փետուրները թափվել են, հայացքը մարել է ու հազիվ է ոտքի վրա կանգնում, ո՛չ ուտում է, ո՛չ խմում։
Տատրակը շտապում է մոտակա անտառը անհրաժեշտ բույսեր բերելու և ընկերոջն օգնելու համար։
Կտուցին՝ մի խուրձ բուժիչ խոտով վերադառնում է ու տնակը դատարկ գտնում։ Գյուղացին, տեսնելով մեռած թռչունին, թաղել էր դրսում՝ դարպասների մոտ։
Տատրակը շատ երկար է սգում ընկերոջ կորուստն ու երդվում այլևս տնակից դուրս չգալ ու ոչինչ չուտել։ Օրեր շարունակ սոված մնալով՝ տատրակը մաշվում է ու փչում հոգին՝ չհամակերպվելով իր մենակության հետ։

La vita è data per divertimento, divertimento e amore. L’amore è un dono che viene dato a tutti. Dobbiamo essere in grado di lottare per la felicità e rendere ogni minuto della nostra vita unico e memorabile.

Կյանքը տրված է վայելելու, բարիքներից օգտվելու և սիրելու համար։ Սերը պարգև է, որը տրվում է բոլորին։ Պետք է կարողանալ պայքարել հանուն երջանկության և կյանքի յուրաքանչյուր րոպեն դարձնել անկրկնելի ու հիշարժան։

Հեղինակ՝

Ողջույն սիրելի ընթերցող, ես Ֆլորան եմ 17 տարեկան ընտրել եմ նախադպրոցական կրթությունը, շատ-շատ եմ սիրում փոքրիկներին։ Նախընտրում եմ ազատ ժամանակ ընթերցել, սիրում եմ գրել, ավելի շատ լսում եմ քան խոսում։ Այսքանը իմ մասին։Ուրախ եմ քեզ իմ բլոգում տեսնել, հուսով եմ կգտնես օգտակար նյութեր։ 🤩💛🌼

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s