Մարդու բազմակողմանի զարգացման գործում շատ մեծ դեր ունի մանուկ հասակում ստացած ֆիզիկական դաստիարակությունը։ Սպորտային խաղերն ու վարժությունները նպաստում են բարոյական և կամային հատկությունների ձևավորմանը։ Մեր միջավայրը մեզ թույլ է տալիս ստեղծագործել, երևակայել, ինչու չէ նաև հնարել։
Նյութը Էմմա Տերտերյանի ՝
Մարզական, ռոդարիական խաղերի փաթեթ
Մտքի մարզում նեյրոսենսորական խաղ — փորձում ենք կրկնել չոփերով ՝
Տեսանյութը Էմմա Տերտերյանի `
Սերն ապրում է երեք տարի. առաջինը կրքի տարին է, որին փոխարինելու է գալիս նրբության տարին, և ի վերջո ավարտվում է ձանձրույթի տարով: Առաջին տարում ասում են` եթե դու գնաս, ես վերջ կտամ կյանքիս: Երկրորդ տարում ասում են` եթե դու գնաս, շատ կցավացնես ինձ, բայց ես կենդանի կմնամ: Երրորդ տարում ասում են` եթե դու գնաս, ես դա շամպայնով կնշեմ:
****
Ավելի լավ է ես դժբախտ լինեմ առանց քեզ` քան քո հետ:
****
Ես սիրում եմ քեզ ու վերջ, և ժամանակն է արդեն հաշտվել դրա հետ` անգամ եթե դու չես պատրաստվում ոչինչ փոխել քո կյանքում: Քո քաղաքում ապրում է մարդ, ով սիրում է քեզ ու տանջվում, ուզում ես դու դա թե ոչ:
****
Չէ ես քարից էլ դժբախտ եմ, չէ որ քարերին չեն լքում… քարերը չեն մահանում…
****
Ահա սիրահարվածության մի հասարակ թեստ. եթե առանց քո սիրեցյալի անցկացրած չորս-հինգ ժամից հետո սկսում ես կարոտել նրան, ապա դու սիրահարված չես` հակառակ դեպքում ձեր բաժանման 10 րոպեն էլ բավական կլիներ, որպեսզի կյանքդ դառնար անտանելի:
****
Ես սիրեցի աղջկա` ով ինձ չէր սիրում, և դադարեցի սիրել նրան` ով սիրում էր ինձ:
****
Մեր օրերում Դեկարտը չէր գրի. «Մտածում եմ, նշանակում է ապրում եմ», այլ կգրեր` «Ես մենակ եմ, նշանակում է մտածում եմ»:
****
Ես այլևս չեմ ժպտում… դա իմ ուժերից վեր է…
****
► Ամուսնությունը հանցագործություն է` որովհետև այն սպանում է առեղծվածը:
****
Բնակարանը, որտեղ մենք բնակվեցինք, չափազանց փոքր էր այնպիսի մեծ սիրո համար, ինչպիսին մերն էր…
****
Հեքիաթներ լինում են միայն հեքիաթներում:
****
Որպեսզի սերը հավերժ ապրի, պետք է ընդամենը մոռանալ ժամանակի մասին: Այդ ժամանակակից աշխարհն է սպանում սերը… Ես հասկացա գլխավորը` որպեսզի երջանիկ լինես, պետք է ապրես դժբախտության ահավոր մի շրջան: Եթե չանցնես վշտի դպրոցը, երջանկությունը ամուր լինել չի կարող: Երեք տարի ապրում է այն սերը` որը չի ալեկոծել բարձրունքներ և չի եղել հատակում, այլ ընկել է երկնքից` պատրաստի տեսքով:
Քննարկել առակները։
Իրականություն
Ճամփի եզրին մի չորացած ծառի բուն էր կանգնած: Գիշերվա մթության մեջ ճամփով մի գող անցավ, վախեցավ.ծառի բունը նրան ոստիկան թվաց: Հետո մի սիրահարված տղա անցավ, սիրտը թրթռաց. կարծեց`սիրած աղջիկն է կանգնած: Հեքիաթների սյուժեներից սարսափած երեխան ծառը ուրվականի տեղ դրեց ու լաց եղավ: Բայց բոլոր դեպքերում էլ ծառը նույն ծառն էր: Աշխարհը մեզ թվում է այնպիսին, ինչպիսին մենք ինքներս ենք:
Առակը ուսուցանում է, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի իր աշխարհայացքը, իր ընկալման ձևը։Եվ ոչ ոք չի կարող ազդել այդ ամենի վրա։
Լռություն
Երբ Բուդդան անցնում էր մի գյուղով, նրա հակառակորդները հավաքվում են և սկսում Բուդդային վիրավորել: Նա շատ հանգիստ լռում էր: Վիրավորողներն ընկնում են հիմար կացության մեջ. չգիտեին ինչպես վարվել: Նրանցից մեկը դիմում է Բուդդային.
— Դու, ինչ է, չե՞ս հասկանում, որ քեզ վիրավորում ենք:
— Հասկանում եմ և դրա համար էլ լռում եմ, — պատասխանում է Բուդդան: — Եթե տաս տարի առաջ այդպես վարվեիք, ես կհարձակվեի ձեզ վրա. այն ժամանակ չեի հասկանում: Հիմա հասկանում եմ: Ձեր հիմարության պատճառով չեմ կարող ինքս ինձ պատժել: Դուք եք որոշում` վիրավորե՞ք ինձ, թե՞ ոչ: Բայց կընդունե՞մ ձեր վիրավորանքները, թե ոչ` դա արդեն իմ գործն է: Դուք չեք կարող ինձ հարկադրել, որ ընդունեմ: Ես դրանցից պարզապես հրաժարվում եմ, տալիս եմ ձեզ, դրանք իմ ուշադրությանն արժանի չեն:
Եթե ամեն անգամ կանգ առնես և ուշադրություն դարձնես այդ խոսակցություններին, հետո կափսոսաս, որ ժամանակ ես վատնել այդ ամենի վրա։ Իրականում մարդիկ միշտ կքննադատեն, կխոսեն անգամ եթե լավ բան անես էլի կխոսեն։
Երջանկությունը դրամի մեջ չէ
Աշակերտը հարցնում է Ուսուցչին. «Ճի՞շտ է արդյոք այն խոսքը, թե երջանկությունը դրամի մեջ չէ»: «Բացարձակապես ճիշտ է, — պատասխանում է Ուսուցիչը, — քանի որ դրամով կարելի է գնել անկողին, բայց ոչ քուն, ուտելիք, բայց ոչ ախորժակ, դեղորայք, բայց ոչ առողջություն, ծառա, բայց ոչ բարեկամ, կին, բայց ոչ սեր, բնակարան, բայց ոչ ընտանեկան օջախ, ուսուցիչ, բայց ոչ գիտելիք… Թվարկումը կարելի է երկար շարունակել»:
Իրականում եթե ռեալ նայենք դրամը նույնպես կարևոր է,սակայն ապրել դրամի համար, մտածել դրամի մասին դա կործանում է։ Միշտ չէ որ դրամը խնդիրը լուծում է, մարդկանց մեծ մասը դառնում են չար, ագահ, հանցագործ, դրամը կուրացնում է,որքան այն շատ է լինում այդքան շուտ են փչանում մարդիկ։
Գիրքը
Մահվան անկողնում Ուսուցիչը կանչում է իր աշակերտներին, բարձի տակից հանում մի գիրք և դիմում ամենալավ աշակերտին.
— Պահպանի՛ր այս գիրքը. այստեղ գրի է առնված իմ ուսմունքը:
— Աշակերտը վերցնում է գիրքը և գցում կրակը: Ուսուցիչը ձեռքը դնում է աշակերտի գլխին և օրհնում նրան.
— Դու ճիշտ ես հասկացել իմ ուսմունքը. ոչ ոք չպիտի հետևի մեկ ուրիշին, ամեն մարդ պիտի գնա իր հոգու ճանապարհով: Գիրքը դատարկ էր, այնտեղ ոչինչ չկար գրված:
Հաճախ հետևելով ուրիշներին, մարդիկ կործանում են իրենց կյանքը։ Ամեն մարդ ինքնուրույն պետք է դասեր քաղի, սովորի և փորձ ձեռք բերի։ Մարդիկ տարբերեն նրանց ճանապարհները նույնպես։
Մարդը մարդ է
Կոնֆուցիոսին հանգիստ չէր տալիս Լաո-ցզիի ուսմունքը, և նա գնում է Լաո-ցզիին տեսնելու: Կոնֆուցիոսն ավելի տարիքով էր և կարծում էր, թե Լաո-ցզին իրեն կվերաբերվի ընդգծված հարգանքով, բայց երբ նա ներս է մտնում, Լաո-ցզին նույնիսկ տեղից վեր չի կենում ու նստել չի առաջարկում, նրան հատուկ ուշադրության չի արժանացնում:
-Դուք չե՞ք ընդունում կիրթ վարվեցողության կանոնները,- հարցնում է Կոնֆուցիոսը:
Լաո-ցզին պատասխանում է.
Եթե կամենում եք նստել, նստեք: Եթե կամենում եք կանգնել, կանգնեք: Ո՞վ եմ ես, որ ձեզ ասեմ, թե ինչ անեք: Ես ձեր կյանքին չեմ խառնվում: Մարդը մարդ է, նա չի կարող լինել «բարձր» կամ «ցածր»: Մենք բոլորս նույն կեցության մասնակիցներն ենք: Մարդկանցից ոչ մեկը մյուսից ոչնչով առավել չէ, և ոչ ոք ընդգծված վերաբերմունքի ակնկալիք չպիտի ունենա: Մարդկանց տարբերակումը հիմարություն է, անիմաստ բան:
Կարծում եմ հյուրը չի սպասում հատուկ ուշադրությամբ հրավիրել իրեն նստելու, եթե ցանկանում է նստել թող նստի, մենք մեր մտերիմներին չենք հրավիրում նստելու նրանք գալիս ու նստում են, բայց նրանք էլ են չէ՞ հյուր կոչվում։
2. Մանկական գրականության դերը երեխայի կյանքում։
1.Հանելուկներ, շուտասելուկներ, հեքիաթներ, առած-ասացվածքներ, (առակներ)։
2.Մանկական գիրքը կարևոր դեր ունի երեխայի կյանքում, քանի որ ընդլայնում է երեխայի մտահորիզոնը, նրան գիտելիքներ է տալիս, ձևավորում է աշխարհայացքը, հարստացնում է կենսափորձը, մշակում բնավորության դրական գծեր։Հարստացնում է երևակայությունը, մշակում է էսթետիկական ճաշակը, գեղեցիկի զգացումը։
Ժամանակ — 21/04/2022
Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ
Դաստիարակներ -Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան
Նպատակ — մանր մոտորիկայի զարգացում, միասին աշխատելու հմտություն, հիշողության, ուշադրության, Երևակայության զարգացում։
Ընթացք — սեղանի վրա լցնում ենք սափրվելու փրփուր և սկսում մեր խենթությունը։ Նկարում ենք այն ինչ կարող ենք։
Արդյունք — երեխաներին շատ շատ դուր եկավ փրփուրով աշխատելը, սիրով նկարում էին թեկուզ և հստակ պատկերներ չկային, բայց սրտիկներ, իրենց ձեռքերը դաջեցին սեղանին, գծեր, նախշեր նկարեցինք, ամեն ինչ հիանալի ստացվեց մեզ մոտ։ Շատ կարևոր է երեխայի մոտորիկայի աշխատանքը, բնական նյութերով, կարծում եմ այս նախագիծը և հետաքրքիր էր և օգտակար։ Եվ ի վերջո սա այլընտրանքային նկարչություն է, որտեղ ձեռքի տակ եղած ամեն ինչով էլ կարելի է նկարել։
Ժամանակ — ապրիլ
Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ
Դաստիարակներ — Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան
Նպատակ — սովորել բանջարեղենների և մրգերի մասին, համերի մասին զրույց, երևակայության, հիշողության և ուշադրության զարգացում, միասին աշխատելու հմտություն, ստեղծագործական աշխատանք։
Ընթացք — երեխաների հետ խոսել բանջարեղենների և մրգերի մասին, հարցնել համերի մասին կծու է քաղցր է, թթու է։ Հիշելով միրգը/բանջարը երեխան փորձի նկարածների մեջ գտնել այդ միրգը։
Արդյունք —
Պրեզենտացիա `Էրիկ Էրիկսոն
Էրիկ Էրիկսոնը կենտրոնացել էր հոգեբանական կամ անձի հուզական զարգացման խնդիրների վրա: Նրա հոգեսոցիալական զարգացման փուլերը նկարագրում են զարգացման հիմնական խնդիրները, որոնք անձը պետք է լուծի յուրաքանչյուր փուլում` հոգեբանորեն առողջ լինելու և հաջորդ փուլ անցնելու համար:
• Հիմնարար վստահություն ընդդեմ հիմնարար անվստահության (ծննդից մինչև 1 տարեկան). այս փուլում սկսում է ձևավորվել ինքնության զգացողությունը: Ինչպես արդեն ասել ենք, վստահությունը առողջ կապվածության արդյունք է: Զարգացման հիմնական խնդիրն այն է, որ նորածինն իրեն հուզականորեն ապահով զգա, քանի որ մեծահասակները ստեղծել են վստահելի, ապահով աշխարհ: Նորածինը գիտի, վստահ է, որ, երբ ինքը քաղցած է՝ իրեն կերակրելու են, երբ թաց է՝ կփոխեն
հագուստը, երբ անհանգիստ է՝ կմխիթարեն: Նա գիտի, որ ընտանեկան շրջապատում
իր հետ կխաղան և կպաշտպանեն վտանգներից:
• Ինքնուրույնություն ընդդեմ ամոթի զգացման և անվստահության/ կասկածի (1-3
տարեկան). այս փուլում երեխաներն ավելի շատ վերահսկողություն են ձեռք բերում
իրենք իրենց, իրենց մարﬓի և ﬕջավայրի նկատմամբ: Խոսքի արագ զարգացմանը
զուգընթաց զարգացնում և արտահայտում են սեփական նախասիրություններն ու
կարիքները: Ինքնության զգացուﬓ ուժեղանում է, և ֆիզիկական ու մտավոր
առուﬓերով երեխան տեղափոխվում է օբյեկտիվ աշխարհ: Եթե նրան չխանգարեն,
ապա նրա կարողության զգացուﬕ և ընտանիքի սահմաններից դուրս գտնվող
մարդկանց և առարկաների հետ հաջող ներգրավվածության շնորհիվ կձևավորվի
նրա ինքնուրույնությունը:
• Նախաձեռնությունն ընդդեմ մեղավորության զգացման (նպատակասլացություն) (3-ից
6 տարեկան). այս փուլում երեխան շարունակում է ձեռք բերել նոր հմտություններ, ավելի լավ հասկանալ աշխարհը, ընկերներ ձեռք բերել, փնտրել նոր փորձառություններ, հետամուտ լինել իր հետաքրքրություններին և սկսում է կարդալ
սովորել: Այս գործողությունները հանգեցնում են նպատակասլացության զարգացմանը: Մեղավորության զգացումն ի հայտ է գալիս այն ժամանակ, երբ երեխային ստիպում են զգալ, որ ինքն իրավունք չունի հետևել այս բաներին:
• Արդյունավետությունն ընդդեմ թերարժեքության (կարողունակ լինելու զգացում) (6-12 տարեկան). այս փուլում երեխաները կարողանում են համեմատել իրենց ուրիշների, օրինակ՝ դասընկերների հետ: Նրանք ի վիճակի են գիտակցել սեփական ունակությունների էական տարբերությունները մյուս հասակակիցներից: Երեխաներն
իրենց կարողունակ են զգում այն դեպքում, երբ ճանաչում են սեփական յուրահատուկ
ուժեղ կողմերը, ունակություններն ու անհատական առանձնահատկություններըֈ
Ուսուցիչներն ու ծնողները կարևոր դեր ունեն երեխաների յուրահատուկ բոլոր
որակները գնահատելու և դրանց արձագանքելու հարցում՝ դրանով իսկ խթանելով արդյունավետությունը՝ ի հաշիվ թերարժեքության զգացման։
• Ինքնությունն ընդդեմ դերային խառնաշփոթի կամ անորոշության (12-ից 18 տարեկան). ֆիզիկական էական փոփոխությունները, սոցիալական նոր կանոններն ու հարաբերությունները և ավելի մեծ սպասելիքները երեխայից մեծահասակ այս անցումային փուլում հանգեցնում են ինքնության զգացումը վերականգնելու
անհրաժեշտության: Հաճախ կարելի է ականատես լինել, թե ինչպես երջանիկ ու
համարձակ երեխան մի օր դառնում է անվստահ ու վհատ դեռահաս: Ծնողների
համար լուրջ խնդիր է դառնում դեռահաս երեխային սեփական ինքնությունը գտնելու
համար անհրաժեշտ ազատություն տալու և սթրեսը հաղթահարելու համար
անհրաժեշտ անվտանգություն ապահովելու միջև հավասարակշռությունը
պահպանելը: Ծնողների տեսակետներին և արժեքներին համաձայնելու պահանջը
կամ չափազանց խիստ սահմանափակումները կարող են երկարաձգել դեռահասության շրջանը և հանգեցնել դերային խառնաշփոթի կամ անորոշության:
PECS-ի հիմնական նպատակն է երեխայի մոտ ձևավորել ֆունկցիոնալ հաղորդակցման հմտություններ և խոսք, դրդել ինքնուրույնության և
նախաձեռնության։
Առաջին փուլում երեխան կատարում է պարզ փոխանակում. տալիս է նկար/պատկեր,ստանում համապատասխան առարկան:
Փոխանակություն կատարել նրան կարող է դրդել չափազանց ցանկալի առարկան (ուտելիք, խաղալիք, կենցաղային իր և այլն): Կարևոր է, որ առարկայի ու նրա պատկերի մասին երեխան ունենա ընդհանրացված պատկերացում: Սեղանին դնել խաղալիքներ, տեսնել, թե երեխային որը կհետաքրքրի, թողնել միայն դա: Ներկայացնել առարկայի պատկերը: Լոգոպեդը երեխային ցույց է տալիս առարկան, իսկ նկարը դնում է սեղանին: Երեխան ձգվում է դեպի առարկան, ասիստենտը, որը կանգնած է երեխայի հետևում, բռնում է նրա ձեռքը և տանում դեպի պատկերը, նրա ձեռքով վերցնում է պատկերն ու տալիս լոգոպեդին: Վերջինս անվանում է պատկերը և արագ երեխային է տալիս առարկանխրախուսելով նրան: Հետզհետե փորձում ենք ցանկալի առարկաներն ավելացնել մինչև 4-5:
Առաջին փուլը համարվում է ավարտված, եթե երեխան կարողանում է աշխատել մասնագետի և հաղորդակցման գործընկերոջ (տվյալ դեպքում՝ ծնողի) հետ և օգտագործում է զանազան ցանկալի առարկաներ:
Երկրորդ փուլում երեխան վերցնում է նկարը/պատկերը, մոտենում է մասնագետին, նրա ուշադրությունը հրավիրում է իր վրա և կատարում փոխանակում: Ընդ որում՝ այս փուլում աշխատանքը կազմակերպվում է այնպես, որ երեխան փոխանակում կատարի տարբեր մարդկանց հետ և տարբեր իրավիճակներում: Երեխային հաղորդակցման դրդելու համար գործընկերը կարող է գտնվել մի փոքր հեռու: Երեխան պետք է գտնի նրան, մոտենա, նկարը տա, առարկան վերցնի: Հաղորդակցման գործընկերը հետզհետե կանգնում է մեջքով՝ երեխայինդրդելով մոտենալ ուգրավել նրա ուշադրությունը, աչքի կոնտակտ հաստատել, տալ նկարը և ստանալ առարկան: Օգնականի միջոցով երեխան սովորում է հարվածել հաղորդակցման գործընկերոջ մեջքին, անվանել նրան ու գրավել ուշադրությունը: Ցանկալի առարկա կարող են հանդիսանալ խաղալիքները, կենցաղային առարկաները, ուտելիքը և այլն։ Այս փուլում արդեն զգացվում է հաղորդակցման գրքի կարիքը: Երրորդ փուլի մյուս ենթափուլում երեխային առաջարկվում են երկու ցանկալի առարկաներ՝ իրենց համապատասխանող նկարներով: Այս դեպքում մասնագետը երեխային չի տալիս ցանկալի առարկան, այլ նրան է մոտեցնում երկուսը՝ առաջարկելով ինքնուրույն ընտրել:
Չորրորդ փուլը բեկումնային է երկու առումով. նախ՝ մինչև 5 տարեկան երեխաների մեծամասնությունն այս փուլում սկսում է խոսել, ապա երեխան սկսում է հաղորդակցվել նախադասություններով հետզհետե ընդլայնելով դրանք ու օգտագործելով խոսքի այլ մասեր: Նախադասություն կազմելու համար երեխայի հաղորդակցման գրքում ունենում ենք նախադասության հատված: Երեխան վերջինիս վրա փակցնում է «Ես ուզում եմ» արտահայտության սիմվոլն ու ցանկալի առարկայի նկարը, մոտենում է հաղորդակցման գործընկերոջը,
ով բարձրաձայնում է տվյալ նախադասությունը և տալիս ցանկալի առարկան: Եթե երեխան արդեն խոսում է, ապա նախադասությունն ինքն է արտասանում:
Հինգերորդ փուլում երեխան պատասխանում է «Ի՞նչ ես ուզում» հարցին:
Վեցերորդ փուլում երեխան սկսում է մեկնաբանել տարբեր իրավիճակներ` պատասխանելով «Ի՞նչ ես տեսնում», «Ի՞նչ ես լսում», «Ի՞նչ է սա» և այլ հարցերի: Վերոհիշյալ փուլերի ընթացքում երեխան նաև սովորում է ենթարկվել «Սպասիր» հրահանգին, ընկալել «այո» և «ոչ» բառերի իմաստը, «չկա» արտահայտությունը:
Երեխայի դիմաց կան խաղալիքներ, խնդրում ենք երեխային որ խաղալիքները դնի սեղանի վրա և հաշվի, օրինակ կա յոթ խաղալիք։ Դու ունես յոթ խաղալիք եթե երկուսը տաս Արմենին քանի խաղալիք կմնա քեզ հաշվե՞նք, մնաց հինգ խաղալիք հիմա քո խաղալիքներն են շատ թե Արմենի։ Նույն ձև կարող ենք խաղալ բանջարեղենով, մրգերով, գդալներով և այլ նյութերով։ Երեխային կարող ենք առաջարկել չափի ջրի կաթիլները և որոխի թե որ բաժակում է ջուրը շատ։
Այնքան — որքան
Սեղանի վրա դնում ենք ափսեներ, ափսեների մեջ ինչ -որ միրգ, այնուհետև երեխաներին հարցնում ենք ափսեներն են շատ թե մրգերը։ ՀԱվասար են դ մի միրգ վերցրու կեր, հիմա որն է ավելի շատ։ Այո ափսեները ապրես ։Ինչ անենք որ ափսեներն ու մրգերը նորից հավասարվեն։ ԱՅո ճիշտ ես մեկ միրգ ավելացնենք։
Ամեն օրը ունի իր անվանումը։ Երեխաների հետ կարող ենք ամեն օր քննարկել, հորինել բանաստեղծություններ տարվա եղանակների, շաբաթվա օրերի մասին։
Օրինակ բաժանում ենք քարտեր, և հարցնում թե որ քարտում է ցուրտ, պաղպաղակը տարվա որ եղանակին են ուտում, տոնածառ է պատկերված ուրեմն որ եղանակն է նկարում։
Շաբաթվա օրերը հիշելու համար ՝ այսօր երկուշաբթի այսինքն այսօր ժպիտի օրն է և պարտեզում բոլորս պետք է ժպտանք, կամ վաղը երեքշաբթի է մեզ մոտ պարելու օրն է, սկսում ենք պարել և այդպես շարունակ։
Ժամանակի հասկացությունը երեխան պետք է յուրացնի և սովորի այն օգտագործել բազմակի կրկնությունների միջոցով։ Ժամանակի հասկացությունը ամենադժվարն է, ուստի պետք է երեխաների հիշողության մեջ դա ամրապնդենք դեռ վաղ տարիքից։ Օրինակ շատ հաճախ երեխաները շփոթում են և ասում ՝
— Վաղը (երեկ)գնացել էինք գազանանոց։
Երեխային կարող ենք սովորեցնել խաղերի, հարցերի միջոցով, օրինակ ՝
—<Առավոտյան երբ արթնանում ենք ի՞նչ ենք անում> — լվացվում ենք, ատամներն ենք լվանում, պարտեզ ենք գալիս, նախաճաշում ենք և այլն․․․․
— Իսկ ի՞նչ ենք անում ցերեկը — ճաշում ենք, խաղում ենք, պարտեզում քնում ենք և այլն․․․․
Այդպես շարունակ երեխան քիչ քիչ կսովորի ։
Խաղի մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ
Դաստիարակներ — Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան
Խաղի նպատակ — «Ի՞նչ անել, եթե …» այն օգնում է ավելի լավ հասկանալ երեխային, բացահայտել նրա երևակայության մակարդակը: Պարզապես պետք է ասես. «Ի՞նչ կարող ես անել, եթե թռչես»: կամ «Ի՞նչ կարող է լինել, եթե ձեր ռոբոտը կարողանա խոսել»: Թող նա պատասխան տա և ինքն իր վերջը մտածի: Երբեմն կարող եք իմանալ երեխայի թաքնված փորձառությունների մասին:
Արդյունք —
Ֆլորա Աճեմյան 