Числа в русском народном творчестве
Чтение и перевод текста.
Колодцы на Руси
Издревле на Руси к колодцам относились с благоговением. Колодезной воде приписывались различные целебные свойства. Стоит сказать, что небезосновательно. Странники, чей путь проходил через колодец, набирали воду во фляжки и оставляли около него какую-нибудь вещь, веря, что мистическая сила позволит им благополучно дойти до следующего. Пожалуй, большим мистическим вниманием и подчтением на Руси, чем колодцы, пользовались только колокола .
Влюбленные девушки согласно поверью с трепетом считали, сколько секунд будет колебаться вода в ведре с колодезной водой, если в него опустить колечко, подаренное суженым.
С колодезной водой вели долгие беседы старцы, отождествляя ее с вековой мудростью. Вообще, к колодцу относились как к месту, где можно на некоторое время отрешиться от мирских забот, немного побыть наедине с самим собой.
Любопытно, что в древности в некоторых деревнях строили два колодца. Один в центре деревни использовали часто, для питья и бытовых нужд. Другой строили на отшибе или в лесу. Люди полагали, что существ, населяющих лес, можно умилостивить, дав им возможность пользоваться чистой, питьевой водой. Ко второму колодцу ходили редко, только в тех случаях, когда кто-нибудь заболевал, и была необходима помощь «хозяев леса».
Другой любопытный обычай заключался в том, чтобы опустить оружие в воду родного колодца перед войной. Войны верили, что меч, опущенный в воду, становился разящее. А иногда в колодец специально бросали оружие. Этот жест символизировал отказ от дальнейшего пути война. Впоследствии за этими реликвиями началась самая настоящая охота. Ведь, кроме мечей, в старых колодцах практически всегда находят старинные вещи.
Например, во время нападения на деревни, люди бросали самое ценное в колодец, надеясь, что после им удастся достать его назад. Доставать получалось очень редко. Зато сейчас очень многие люди создают общества и путешествуют по России в поисках различных антикварных вещей, ожидающих на дне колодцев. Вещи, находящиеся там, оказываются в хорошем состоянии, чтобы это ни было (оружие, деревянные вещи, иконы). Каким-то чудодейственным образом благодаря низкой температуре предметы на дне колодца не разрушаются, а лишь немного стареют.
Թարգմանություն
Հորեր Ռուսաստանում
Ռուսաստանում հին ժամանակներից ի վեր ջրհորներին հարգանքով էին վերաբերվում։ Ջրհորների ջրերին վերագրված էր տարբեր բուժիչ հատկություններ: Արժե ասել, որ դա անպատճառ չէր: Ճանապարհորդները, որոնց ճանապարհն անցնում էր ջրհորի մոտով, ջուրը լցնում էին շշերի մեջ, և ինչ-որ իր էին թողնում դրա կողքին՝ հավատալով, որ առեղծվածային զորությունը թույլ կտա նրանց անվտանգ հասնել հաջորդին: Թերևս, Ռուսաստանում ջրհորներից ավելի մեծ առեղծվածային ուշադրություն էին վայելում զանգերը։ Սիրահարված աղջիկները,համաձայն լեգենդի՝ դողալով հաշվում էին, թե քանի վայրկյան կտատանվի ջրհորի դույլի միջի ջուրը, եթե նշանածի նվիրած մատանին իջեցվի մեջը: Տարեցները երկար զրուցում էին ջրհորի ջրի հետ ՝ պատկերացնելով նրան դարավոր իմաստուն: Ընդհանրապես, ջրհորին վերաբերվում էին որպես մի վայրի, որտեղ կարելի է որոշ ժամանակով հեռանալ աշխարհիկ հոգսերից, միքիչ մենակ մնալ ինքդ քեզ հետ: Հետաքրքիր է, որ հնում որոշ գյուղերում կառուցվել է երկու ջրհոր: Մեկը՝ գյուղի կենտրոնում, հաճախ օգտագործվում էր խմելու և կենցաղային կարիքների համար։ Մյուսը՝ կառուցում էին ծայրամասում կամ անտառում: Մարդիկ հավատում էին, որ անտառում բնակվող արարածներին կարելի է հանգստացնել՝ տալով նրանց օգտվել մաքուր, խմելու ջրից: Հազվադեպ էին գնում երկրորդ ջրհոր, միայն այն դեպքերում, երբ ինչ-որ մեկը հիվանդանում էր, և անհրաժեշտ էր «անտառի տերերի» օգնությունը: Մեկ այլ հետաքրքրաշարժ սովորություն նրանում էր կայանում, որ պատերազմից առաջ զենքը հարազատ ջրի մեջ մտցնելն էր: Ռազմիկները հավատում էին, որ ջուրը իջած թուրը ջարդուփշուր անող է դառնում: Իսկ երբեմն զենքերը դիտավորյալ էին նետում ջրհորը: Այս ժեստը խորհրդանշում էր մերժումը հետագա պատերազմից: Դրանից հետո սկսվեց այս մասունքների իրական որսը: Բացի սրերից, հին հորերում գրեթե միշտ հանդիպում են հին իրեր: Օրինակ ՝ գյուղերի վրա հարձակման ժամանակ մարդիկ ամենաթանկարժեք իրերը գցում էին ջրհորը ՝ հույս ունենալով, որ հետո կկարողանան հետ ստանալ այն: Շատ հազվադեպ էր ստացվում դրանք հանելը: Բայց հիմա շատ մարդիկ հասարակություններ են ստեղծում և ճանապարհորդում ամբողջ Ռուսաստանում ՝ որոնելով տարբեր հնաոճ իրեր, որոնք սպասում են ջրհորների հատակին: Այնտեղ հայտնված իրերը լինում են լավ վիճակում, ինչ էլ լինի դա (զենք, փայտե իրեր, սրբապատկերներ): Ինչ-որ հրաշքով, ցածր ջերմաստիճանի շնորհիվ, ջրհորի հատակի առարկաները չեն փչանում, այլ միայն փոքր-ինչ ծերանում են:
Յուրաքանչյուր հոդ ունի հոդապարկ, հոդային մակերեսներ և հոդախոռոչ։ 
Ֆլորա Աճեմյան 