Posted in Ռուսերեն

Дистанционное обучение с 17-30 октября для студентов 2-3 к. .

Найдите в интернете информацию о жизни и творчестве Сальвадора Дали и Пабло Пикассо.

Пикассо, Пабло

Согласно испанской традиции, Пикассо получил две фамилии по первым фамилиям родителей: отца — Руис и матери — Пикассо. Полное имя, которое будущий художник получил при крещении — Пабло Диего Хосе Франсиско де Паула Хуан Непомусено Мария де лос Ремедиос Сиприано (Криспиниано) де ла Сантисима Тринидад Мартир Патрисио Руис и Пикассо. Фамилия Пикассо по матери, под которой художник получил известность, имеет итальянское происхождение: прадед матери Пикассо Томмасо переехал в Испанию в начале XIX века из местечка Сори в провинции Генуя. В доме на малагской площади Мерсед, где родился Пикассо, ныне размещается дом-музей художника и фонд, носящий его имя. Пикассо начал рисовать с самого детства, первые уроки художественного мастерства он получил у своего отца — учителя рисования Хосе Руиса Бласко, и вскоре сильно в этом преуспел. В 8 лет он написал свою первую серьёзную картину маслом, «Пикадор», с которой он не расставался в течение всей жизни. В 1891 году дон Хосе получил должность преподавателя рисования в Ла-Корунье, и юный Пабло вместе с семьёй переехал на север Испании, где он обучался в местной школе искусств (1894—1895).

Впоследствии семья перебралась в Барселону, и в 1895 году Пикассо поступил в школу изящных искусств Ла-Лонха. Пабло исполнилось только четырнадцать, поэтому он был слишком молод для поступления в Ла-Лонху. Тем не менее по настоянию отца он был допущен к сдаче вступительных экзаменов на конкурсной основе. Пикассо с блеском сдал все экзамены и поступил в Ла-Лонху. Сначала он подписывался своим именем по отцу Ruiz Blasco, но затем выбрал фамилию матери — Picasso. В начале октября 1897 года Пикассо уехал в Мадрид, где поступил в Королевскую академию изящных искусств Сан-Фернандо. Своё пребывание в Мадриде Пикассо использовал в основном для подробного изучения коллекции Музея Прадо, а не для учёбы в академии с её классическими традициями, где Пикассо было тесно и скучно. В Барселону Пикассо вернулся в июне 1898 года, там он вступил в художественное общество Els Quatre Gats, по названию богемного кафе с круглыми столами. В этом кафе в 1900 году прошли его две первые персональные выставки. В Барселоне он сблизился со своими будущими друзьями Карлосом Касагемасом и Хайме Сабартесом, которые впоследствии стали персонажами его полотен. В детстве его мать укладывала своего сына в кровать и обязательно читала ему сказки, которые сама выдумывала, используя эмоции от прошедшего дня. Потом сам Пабло говорил, что именно эти сказки и побудили в нём желание творить, используя те же самые эмоции одного дня. В 1900 году Пикассо со своим другом, художником Касагемасом, уехал в Париж, где посетил Всемирную выставку. Именно там Пабло Пикассо познакомился с творчеством импрессионистов. Его жизнь в это время была сопряжена со многими трудностями, а самоубийство Карлоса Касагемаса глубоко потрясло молодого Пикассо. В этих обстоятельствах в начале 1902 года Пикассо стал писать в стиле, по которому впоследствии период творчества художника в Барселоне в 1903—1904 годах был назван «голубым». В работах этого времени ярко выражены темы старости и смерти, характерны образы нищеты, меланхолии и печали («Женщина с пучком волос», 1903; Пикассо считал: «кто грустен, тот искренен»); движения людей замедлены, они словно вслушиваются в себя («Ребёнок с голубем», 1901; «Любительница абсента», 1901; «Женщина с шиньоном», 1901; «Свидание», 1902; «Нищий старик с мальчиком», 1903; «Жизнь», 1903; «Трагедия», 1903). В палитре мастера преобладают оттенки синего цвета. Отображая человеческие страдания, Пикассо в этот период рисовал слепых, нищих, алкоголиков и проституток. Их бледные, отчасти удлинённые тела на картинах напоминают работы испанского художника Эль Греко. В 1904 году Пикассо поселяется в Париже, где находит пристанище в знаменитом  монмартрском  общежитии для бедных художников Бато-Лавуар: начинается так называемый «розовый период», в котором печаль и нищета «голубого периода» сменилась образами из более живого мира театра и цирка. Художник отдавал предпочтение розово-золотистому и розово-серому тонам, а персонажами стали в основном бродячие артисты — клоуны, танцовщики и акробаты; картины этого периода проникнуты духом трагического одиночества обездоленных, романтической жизни странствующих комедиантов («Семья акробата с обезьяной», 1905).

Дали, Сальвадор

Сальвадор Дали родился в Испании 11 мая 1904 года в городе Фигерасе, провинция Жирона, в семье зажиточного нотариуса. По национальности был каталонцем, воспринимал себя в этом качестве и настаивал на этой своей особенности. У него была сестра, Анна Мария Дали (исп. Anna Maria Dalí, 6 января 1908 — 16 мая 1989), и старший брат (12 октября 1901 — 1 августа 1903), который умер от менингита. В детстве Дали был сообразительным, но заносчивым и неуправляемым ребёнком. Однажды он затеял скандал на торговой площади ради леденца, вокруг собралась толпа, и полицейские попросили хозяина лавки открыть её во время сиесты и подарить мальчику сладость. Он добивался своего капризами и симуляцией, всегда стремился выделиться и привлечь к себе внимание.

Многочисленные комплексы и фобии, например, страх перед кузнечиками, мешали ему включиться в обычную школьную жизнь, завести с детьми обычные связи дружбы и симпатии. Но, как и любой человек, испытывая сенсорный голод, он искал эмоциональный контакт с детьми любыми способами, стараясь вжиться в их коллектив если не в роли товарища, то в любой другой роли, а точнее той единственной, на которую был способен, — в роли эпатажного и непослушного ребёнка, странного, чудаковатого, всегда поступающего вопреки чужим мнениям. Проигрывая в школьных азартных играх, он вёл себя так, будто выиграл, и торжествовал. Иногда без причины затевал драки. Одноклассники относились к «странному» ребёнку довольно нетерпимо, использовали его страх перед кузнечиками, подсовывали ему за шиворот этих насекомых, чем доводили Сальвадора до истерик. Именно об этом он позднее поведал в своей книге «Тайная жизнь Сальвадора Дали, рассказанная им самим». Обучаться изобразительному искусству Дали начал в муниципальной художественной школе. С 1914 по 1918 год воспитывался в Академии братьев ордена маристов в Фигерасе. Одним из друзей детства был будущий футболист ФК «Барселона» Хосеп Самитьер. В 1916 году, с семьей Рамона Пишó, отправился на каникулы в город Кадакéс, где познакомился с современным искусством.

В 1921 году на 47 году жизни от рака груди умирает мать. Для Дали это стало трагедией. В том же году он поступает в Академию Сан-Фернандо. Рисунок, подготовленный им для экзамена, показался слишком мал смотрителю, о чём он сообщил отцу, а тот, в свою очередь, сыну. Юный Сальвадор стер весь рисунок с полотна и решил нарисовать новый. Но у него до итоговой оценки оставалось всего 3 дня. Однако юноша не спешил с работой, чем очень беспокоил своего отца, который и без того за долгие годы натерпелся его причуд. В конце концов юный Дали сообщил, что рисунок готов, но он был даже меньше предыдущего, и это стало ударом для отца[источник не указан 1187 дней]. На удивление, преподаватели в силу чрезвычайно высокого мастерства сделали исключение и приняли молодого эксцентрика в академию.

В 1922 году Дали переезжает в «Резиденцию» (исп. Residencia de Estudiantes), студенческое общежитие в Мадриде для одаренных молодых людей, и начинает учёбу. В это время Дали знакомится с Луисом Бунюэлем, Федерико Гарсиа Лоркой, Педро Гарфиасом. С увлечением читает работы Фрейда. После знакомства с новыми течениями в живописи Дали экспериментирует с методами  кубизма  и дадаизма. В 1926 году его выгоняют из Академии за высокомерное и пренебрежительное отношение к преподавателям. В том же году он впервые едет в Париж, где знакомится с Пабло Пикассо. Пытаясь найти собственный стиль, в конце 1920-х годов создает ряд работ под влиянием Пикассо и Жоана Миро. В 1929 году участвует вместе с Бунюэлем в создании сюрреалистического фильма «Андалузский пёс». Тогда же он впервые встречает свою будущую жену Галу (Елену Дмитриевну Дьяконову), бывшую тогда женой поэта Поля Элюара. Сблизившись с Сальвадором, Гала, однако, продолжает встречаться со своим мужем, заводит попутные отношения с другими поэтами и художниками, что в то время казалось приемлемым в тех богемных кругах, где вращались Дали, Элюар и Гала. Понимая, что фактически увёл у друга жену, Сальвадор в качестве «компенсации» пишет его портрет.

  • В каких художественных направлениях рисовал каждый из них?

Сальвадора Дали более всего известен благодаря сюрреалистическим картинам, хотя работал в разный стилях – начиная с импрессионизма и кубизма в юности и заканчивая неоклассицизмом в более поздний период.

Пабло Пикассо его творчество принято делить не несколько основных периодов: ранние годы, <<голубой>>, <<розовый>>, <<африканский>>, кубистический (аналитический кубизм и синтетической), неоклассической и сюрреалистической периоды и поздние годы.

Какие самые известные полотна и работы двух гениев вам известны?

  • Какие самые известные полотна и работы двух гениев вам известны?  

     Ван Гог. Ночная терраса кафе 1888
  • Пабло Пикассо, Сон 1932г
  • А как бы вы описали работу Пабло Пикассо и как бы вы ее назвали? “Девочка
  • Кто из армянских художников, по-вашему мнению, рисует в стиле Пикассо или Дали?

Думаю картины Мартироса Сарьяна чем-то похожи на картину Пикассо

Задание 2. Чтение и анализ стихотворения Егише
Чаренца.

„Поднимите глаза!

— Я иду, я иду!

Из угрюмого чрева веков,

Я седые мечты за собою веду

И стихи наших дней без оков…

Поднимите глаза!

— Узнаёте меня?

Я любил этот мир — от зари…

В ядовитой траве умервщлённого дня

Я бескровные крылья зарыл

И оставил, когда непроглядная тьма

Ваши души брала неуёмные в плен…

Я иду многолик, как природа сама,

Где гулящей под стать, где — молитвой смирен.“

  • О чем
    данное стихотворение?
  • Какие мысли, думы и тревоги терзали
    Чаренца, когда он писал данное стихотворение?
  • Какими цветами и красками можно
    описать данное стихотворение?
  • Прочитайте стихотворение вслух и
    создайте аудиоматериал, видеоматериал и опубликуйте его в ваших блогах.

Я думаю это стихотворение о
людях.Чаренц кажется был злым и расстроенным, а в стихотворении я вижу только
чёрные и крсные цвета.

Posted in Անգլերեն

Halophyte

halophyte is a salt-tolerant plant that grows in soil or waters of high salinity, coming into contact with saline water through its roots or by salt spray, such as in saline semi-deserts, mangrove swamps, marshes and sloughs and seashores. The word derives from Ancient Greek ἅλας (halas) ‘salt’ and φυτόν (phyton) ‘plant’. An example of a halophyte is the salt marsh grass Spartina alterniflora (smooth cordgrass). Relatively few plant species are halophytes—perhaps only 2% of all plant species. The large majority of plant species are glycophytes, which are not salt-tolerant and are damaged fairly easily by high salinity.

One quantitative measure of salt tolerance (halotolerance) is the total dissolved solids in irrigation water that a plant can tolerate. Seawater typically contains 40 grams per litre (g/l) of dissolved salts (mostly sodium chloride). Beans and rice can tolerate about 1–3 g/l, and are considered glycophytes (as are most crop plants). At the other extreme, Salicornia bigelovii (dwarf glasswort) grows well at 70 g/l of dissolved solids, and is a promising halophyte for use as a crop. Plants such as barley (Hordeum vulgare) and the date palm (Phoenix dactylifera) can tolerate about 5 g/l, and can be considered as marginal halophytes.

Adaptation to saline environments by halophytes may take the form of salt tolerance or salt avoidance. Plants that avoid the effects of high salt even though they live in a saline environment may be referred to as facultative halophytes rather than ‘true’, or obligatory, halophytes.Pneumatophores of Grey mangrove

For example, a short-lived plant species that completes its reproductive life cycle during periods (such as a rainy season) when the salt concentration is low would be avoiding salt rather than tolerating it. Or a plant species may maintain a ‘normal’ internal salt concentration by excreting excess salts through its leaves, by way of a hydathode, or by concentrating salts in leaves that later die and drop off.

In an effort to improve agricultural production in regions where crops are exposed to salinity, research is focused on improving understanding of the various mechanisms whereby plants respond to salinity stress, so that more robust crop halophytes may be developed. Adaptive responses to salinity stress have been identified at molecular, cellular, metabolic, and physiological levels.

Posted in ձեռներեցություն

Ձեռներեցի բնութագիր

Ձեռներեցը՝ ֆիզիկական անձ է, որն իր անունից որպես զբաղմունք կանոնավոր կերպով իրականացնում է տնտեսական գործունեություն, մատուցում է ծառայություններ և կատարում աշխատանքներ։  Ձեռներեցը պետք է լինի աշխույժ, մարդամոտ, մի փոքր խորամանկ, ինքնավստահ, նպատակասլաց,լինի պատասխանատու կարողանա կազմակերպել աշխատանքը, լինի ընկերական որպիսզի աշխատակիցները սիրով աշխատեն։

Posted in ձեռներեցություն

Կազմակերպությունների տիպերը, դրանց բնութագրիչ առանձնահատկությունները:

Կազմակերպությունը մեկ միասնական  համակարգ է,որը ունի իր կառուցվածքը, խնդիրները և նպատակները։

Կազմակերպությունն ինքնուրույն է որոշում իր կազմակերպական կառուցվածքը, գործունեության առարկան, նպատակները և ձևերը:

Կազմակերպության բնութագիրը տրամադրում է տեղեկատվություն՝ կազմակերպության գործունեության ոլորտի մասին։

Կազմակերպությունները լինում են առևտրային և ոչ առևտրային։

 1․Առևտրային կազմակերպությունները ստեղծված են շահույթ ստանալու համար, դրանք են  Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունները (ՍՊԸ),  բաժնետիրական ընկերությունները (ԲԸ) և այլն։

2․Ոչ առևտրային կազմակերպությունները շահույթ չհետապնդող կազմակերպություններն են, դրանք են Հասարակական կազմակերպությունները, հիմնադրամները և այլն։

Posted in քաղաքագիտություն

Դիտում. ինքնադիտում, ներհայեցողություն

Դիտման մեթոդը հետազոտության հնագույն մեթոդն է։ Դրա օգնությամբ կարելի է մարդու մասին լայն տեղեկություններ ստանալ։ Այն անփոխարինելի է այնտեղ, որտեղ մշակված չեն ստանդարտացված ընթացակարգեր։ Դիտման մեթոդը չափազանց մեծ նշանակություն ունի երեխաների հոգեբանական առանձնահատկություններն ուսումնասիրելու համար, քանի որ նրանք մեծ խնդիրներ են առանջնացնում փորձարարական հետազոտության ընթացքում։

Ինքնադիտում, սեփական ներհոգեկան վիճակները, գիտակցության ոլորտի բովանդակություններն ու գործողությունները դիտելու և ներքին ուշադրության միջոցով արտացոլելու երևույթը։ Ինքնադիտումը զարգանում է օնտոգենեզում, սկզբում ունենալով տարտամ և ոչ խոսքային, ապա՝ խոսքային, ավելի տարբերակված, հստակ, առարկայական և իմաստավորված բնույթ։ Առանձնացվում է երկու կողմ՝ ինտրոսպեկցիա (ներհայեցողություն) և օբյեկտիվ ինքնադիտում։ Ներհայեցողությունը միջնորդված օբյեկտիվ իմացություն է և ոչ սեփական սուբյեկտիվ վիճակների անմիջական կամ հետհայաց ռեֆլեքսիա, իսկ Ինքնադիտումը օբյեկտիվ աշխարհի և միաժամանակ ներհոգեկան վիճակների իմացության բարդ պրոցես։ Ինքնադիտում կարող է կատարել գիտակցական հոգեվիճակում գտնվող անձը։ Ինքնադիտման տվյալները չի կարելի ճշգրիտ և վերջնական համարել։ Ինքնադիտումը թույլ է տալիս վարկածներ, որոնք ստուգվում և լրացվում են այլ մեթոդներով (հատկապես էքսպերիմենտներով), վերլուծվում և մեկնաբանվում։ Օբյեկտիվ դիտման համար մատչելի վարքի ձևերը ներհոգեկան պրոցեսների ցուցանիշներ կամ դրսևորումներ են, որոնց մեկնաբանումը խորացնում է ներհոգեկան երևույթների իմացությունը՝ ոչ մի չափով չվերացնելով ներհայեցողությունից օգտվելու անհրաժեշտությունը։ Ինքնադիտման օբյեկտիվ բովանդակության առկայության շնորհիվ այդ մեխանիզմի միջոցով ստացված տվյալները (օրինակ՝ ձայնը, գույնը, ջերմության զգայությունները, զգայական ընկալումներն ընդհանրապես) օգտագործվում են նաև ֆիզիկա-քիմիական գիտություններում որպես մարմինների ներքին հատկություններն ուսումնասիրելու անհրաժեշտ տվյալներ։ Առանց ինքնադիտան հոգեկան պրոցեսների ուսումնասիրությունն անհնար է։

Ներհայեցողություն (ինտրոսպեկցիա), մարդու կողմից իր հոգեկան վիճակներին և մտքերի ընթացքին անմիջականորեն ուշադրությամբ հետևելու և արտացոլելու գործընթաց։ Ներհայեցողությունը ոչ միայն ուսումնասիրության ենթակա հոգեկան գործընթաց է, այլև հոգեբանական ուսումնասիրության մեթոդներից մեկը, քանի որ թույլ է տալիս ստանալ շատ կարևոր հոգեբանական փաստեր, որոնք այլ մեթոդների կիրառման դեպքում մնում են անմատչելի։

Ներհայեցողություն կատարելու ընդունակությունը օնտոգենեզում զարգանում է աստիճանաբար, կապված է ինքնագիտակցության զարգացման հետ և մեծ չափով պայմանավորում է անձի բարոյահոգեկան հասունացման հաջող ընթացքը։

Posted in քաղաքագիտություն

Սոցիալականացում

Սոցիալականացում, անհատի վրա սոցիալական միջավայրի ներգործության պրոցեսը, որի ընթացքում մշակվում են սոցիալական գործողության սուբյեկտ լինելու որակներ։ Լայն իմաստով սոցիալականացումն ըմբռնվում է որպես սոցիալական ներգործության բոլոր կողմերի և սոցիալական բոլոր որակների ձևավորման արդյունք, նեղ իմաստով՝ այն ամենը, ինչ կապված է անհատի հիմնական որակների ձեռքբերման և անձնավորության վերածվելու հետ։ Ըստ մի այլ տեսակետի, սոցիալականացումը սոցիալական նպատակների յուրացման պրոցեսն է, իսկ այդ նպատակներին հետևելու աստիճանը որոշում է սոցիալականացվածության մակարդակը։ Սոցիալականացումը դիտվում է ֆիլոգենետիկական տեսանկյունով՝ որպես մարդու սեռային հատկանիշների ձևավորում, որը համընկնում է համաշխարհային-պատմական պրոցեսի հետ, և օնտոգենետիկական տեսանկյունով՝ որպես կոնկրետ տիպի անձնավորության ձևավորում։ Որոշ հեղինակներ գտնում են, որ սոցիալականացումը կատարվում է ողջ կյանքի ընթացքում՝ փուլ առ փուլ, մյուսները՝ միայն սոցիալապես անհրաժեշտի ներանձնացման շրջանում, երբ սոցիալականը վերնաշենք է դառնում վարքի ժառանգական մեխանիզմների վրա և վերափոխում դրանք, իսկ անհատը հետագայում, որպես անձնավորություն, սկսում է սոցիալական հարմարման ընթացքը։

Սոցիալական դերը ենթադրում է դրան համապատասխան սոցիալական վարքագիծ։  Ստանձնելով որոշակի սոցիալական դեր՝ անձը իր վրա է վերցնում սոցիալական որոշակի դերային  վարքագծի  պարտականություններ և իրավունքներ։ Կախված այն բանից, թե անձը ինչ սոցիալական, հասարակական հարաբերությունների մեջ է մտնում, ինչ սոցիալական դեր ունի (ծնող է, մանկավարժ է, հիմնարկի պետ է, քաղաքական կամ տնտեսական գործիչ է և այլն), նա կարող է լիարժեք կատարել իր դերային պարտականությունները, կարող է թերանալ, կարող է չարաշահել իր դիրքը, կարող է գերագույնս օգտագործել իր իրավունքները և “մոռանալ”, չկատարել դերային պարտականություններ։ Ազնիվ և արդար մարդը գիտակցորեն, լիարժեք է կատարում իր դերային գործողությունները, որովհետե դրանց կատարումից որոշակի սոցիալական սպասումներ (հույսեր, սպասելիքներ) ունեն հասարակությունը։ Նա պետք է արդարացնի նրանց հույսերը, չխաբի նրանց։ Այդ մարդուց սոցիալական սպասումներ ունեն ոչ միայն շրջապատողները։ Նա ինքն էլ սոցիալական սպասումներ ունի իր դերից  :

Posted in անատոմիա

Ողնուղեղի կառուցվածքը և գործառույթները

Ողնուղեղը տեղավորված է ողնաշարի խողովակում,ունի առջևից հետ  տափակած քուղի տեսք, երկարությունը մինչև 45 սմ է, զանգվածը մինչև 30 գ: Ողնուղեղի վերին սահմանը ծոծրակային մեծ անցքն է, իսկ ստորինը՝ գոտկային 2-րդ ողի մակարդակը: Ողնուղեղը բաղկացած է 31–33 հատվածներից՝ պարանոցային՝ 8, կրծքային՝ 12, գոտկային՝ 5, սրբանային՝ 5, պոչուկային՝ 1–3: Ողնուղեղից դուրս են գալիս 31 ձույգ խառը նյարդեր: Ողնուղեղի յուրաքանչյուր հատվածը համապատասխանում է ողնուղեղային նյարդերի համապատասխան զույգին և ապահովում է մարմնի որոշակի մասի զգացող, շարժիչ և վեգետատիվ նյարդավորումը: 

koreshki-spinnogo-mozga.jpg

 Ողնուղեղի կենտրոնով անցնում է հեղուկով լի ողնուղեղային խողովակը: Ողնուղեղն առջևի ու հետին երկայնաձիգ ակոսներով բաժանվում է 2 համաչափ կեսերի, որոնցից յուրաքանչյուրն իր հերթին ունի 2-ական թույլ արտահայտված երկայնակի ակոսներ: Այստեղից դուրս են գալիս ողնուղեղային նյարդարմատները. դրանցից հետինները՝ զգացող են, առջևինները՝ շարժիչ

ողնուղեղ.jpg

ՈւշադրությունՈղնուղեղը բաղկացած է սպիտակ և գորշ նյութերից:Գորշ նյութը տեղավորված է կենտրոնում և կտրվածքում թիթեռնաձև է: Նրանում տարբերում են առջևի ու հետին եղջյուրներ: Առջևի եղջյուրները պարունակում են հիմնականում շարժիչ նեյրոններ, հետին եղջյուրները` միջադիր նեյրոններ: 

voxnuxex.jpg

Ողնուղեղի գործառույթները  Ողնուղեղին հատուկ են ռեֆլեքսային և հաղորդիչ գործառույթները: Ողնուղեղի յուրաքանչյուր հատվածի պարզագույն ռեֆլեքսն իրականանում է 2 նեյրոնների (զգացող և շարժիչ) շնորհիվ:Ողնուղեղի ռեֆլեքսային գործառույթը կարելի է բաժանել 2 խմբի՝ մարմնական և ընդերային:

ասդդդսա.jpgՄարմնական ռեֆլեքսներից են մկանների ձգվելու ու ջլային ռեֆլեքսները: Մարդու այս ռեֆլեքսները լավ արտահայտվում են ուղղահայաց կեցվածքի դեպքում: Ջլային ընկալիչները գտնվում են ջլերում: Եթե մուրճիկով հարվածենք ազդրի քառագլուխ մկանի ջլին, ապա մկանը կկծկվի, և կառաջանա ծնկային ռեֆլեքս: Ջլային ռեֆլեքսները կարող են արտահայտվել նաև ծալող մկաններում: Եթե մուրճիկով հարվածենք բազկի երկգլխանի մկանի ջլին, ապա մկանի կծկման հետևանքով ձեռքը կծալվի (արմնկային ռեֆլեքս): Ողնուղեղի մարմնական ռեֆլեքսներից են ծալումը և տարածումը, քորելու, քայլելու, վազքի ռեֆլեքսները:
Ընդերային ռեֆլեքսներն իրականանում են ողնուղեղի գորշ նյութի կողմնային եղջյուրներում տեղավորված վեգետատիվ նյարդային համակարգի նեյրոններով:
Հաղորդող գործառույթն իրականացնում են վերելք և վայրէջք  ուղիները: Ողնուղեղը մասնակցում է շարժողական և մարմնական ռեֆլեքսներին:  Ողնուղեղի հատումը կամ վնասումն առաջացնում է ողնուղեղային շոկ, որն արտահայտվում է դրդողականության խիստ ընկճումով և ողնուղեղի վնասվածքից ներքև գտնվող բոլոր ռեֆլեքսային կենտրոնների լուծանքով: Ողնուղեղային շոկի պատճառը գլխուղեղի այն բաժինների անջատումն է, որոնք ողնուղեղի վրա թողնում են ակտիվացնող ազդեցություն:

Posted in Հայոց Պատմություն

Ադրիանապոլսի հաշտության պայմանագիրը

1․ Ո՞ւմ միջև և ե՞րբ է կնքվել Ադրիանապոլսի պայմանագիրը։

Կնքվել է 1829 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտից հետո։

2. Ո՞ր կետերն էին վերաբերում Հայաստանին և հայերին։

Թուրքիայի տիրապետության տակ գտնվող հայերին թույլատրվում է անցնել Ռուսաստան:


3․ Ի՞նչ փոփոխություններ տեղի ունեցան տարածաշրջանում։

Պայմանագրի համաձայն՝ Սև ծովի արևելյան ափերը՝ Փոթի նավահանգստով, և Ախալցխան ու Ախալքալաքը անցնում են Ռուսաստանին: Ներում է շնորհվում պատերազմին մասնակցած երկու կողմերի հպատակներին ու ռազմագերիներին: Թուրքիայի տիրապետության տակ գտնվող հայերին թույլատրվում է անցնել Ռուսաստան: Պատերազմող կողմերի միջև վերականգնվում են դիվանագիտական հարաբերությունները: Այդ պայմանագրով ամրապնդվում էին Ռուսաստանի դիրքերը Սև ծովում, Բալկաններում և Անդրկովկասում:


4․ Արդյո՞ք ձեռնտու էր այս պայմանագիրը Հայաստանին։

Ադրիանապոլսի պայմանագիրն ամենևին չարդարացրեց հայերի հույսերը, նրանց արդարացի ձգտումները: Ռուսական զորքերի գլխավոր հրամանատար Պասկևիչը ևս դժգոհ մնաց, երբ իմացավ, որ զենքի ուժով իր գրաված տարածքները վերադարձվում են Թուրքիային:


5․ Ի՞նչ ալյընտրանքային լուծում կառաջարկեիք հայ ժողովրդի, հայերի մասին։

Կառաջարկեյի որ գրաված տարածքերը չվերադարձնեն Օսմանյան կայսրությանը քանի որ դա արդեն գրաված էր։

Posted in Հայոց Պատմություն

Բուխարեստի պայմանագիր

1․ Ո՞ւմ միջև և ե՞րբ կնքվեց Բուխարեստի պայմանագիրը։

Բուխարեստի պայմանագիրը կնքվել է Օսմանյան Թուրքիայի և Ռուսաստանի միջև , 1812թ հուլիսի 5-ին Մոլդովական իշխանության Բուխարեստ քաղաքում:

2․ Ո՞ր կետերն էին վերաբերում Հայաստանին և հայ ժողովրդին։

Բուխարեստի պայմանագրի ստորագրմամբ Ռուսաստանը հերթական անգամ ոտնահարում է հայ և վրաց ժողովուրդների ազգային շահերը։ Մոլդովայի դիմաց ռուսները Թուրքիային են հանձնում արևմտյան Վրաստանի մեծ մասը, Փոթի և Անապա նավահանգիստները, ինչպես նաև Ախալքալաքի շրջան։

3․ Ի՞նչ շահեր էին հետապնդում Ռուսաստանը և Թուրքիան։

Ըստ Բուխարեստի պայմանագրի՝ Պրուտ և Դնեստր գետերի միջև ընկած Մոլդովական իշխանության արևելյան շրջանները (ավելի քան 45 հազար քառակուսի կիլոմետր տարածքով) անցնում էր Ռուսական կայսրությանը (նախկինում Մոլդովան համարվում էր Օսմանյան Թուրքիայի վասալը): Ռուսաստանը նաև հստակ ձևակերպումներով պաշտպանում էր Դանուբի նկատմամբ իր իրավունքները։

Posted in Հայոց Պատմություն

Գյուլիստանի պայմանագիր

1․ Ո՞ւմ միջև և ե՞րբ կնքվեց Գյուլիստանի պայմանագիրը։

Պայմանագիրը կնքվել է Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև 1813թ հոկտեմբերի 12-ին:

2․ Ո՞ր կետերն էին վերաբերում Հայաստանին և հայ ժողովրդին։

Ժամանակակից Հայաստանի Հանրապետության տարածքից Ռուսաստանին են անցել Լոռի-Փամբակը (Լոռու մարզ), Ղազախ-Շամշադինը (Տավուշի մարզ)՝ որպես Արևելյան Վրաստանի մասեր, Շորագյալը (Շիրակի մարզ՝ Երևանի Խանությունից) և Զանգեզուրը (Սյունիքի մարզ՝ Ղարաբաղի խանությունից)։Պայմանագիրը խաղաղություն բերեց Հարավային Կովկասում. հայերն ու վրացիներն ազատվեցին պարսկական և օսմանյան զավթիչների հարձակումներից, վերջ գտավ ավատատիրական տարանջատվածությունը։

3․ Ի՞նչ շահեր էին հետապնդում Ռուսաստանը և Պարսկաստանը։

Գյուլիստանի հաշտության պայմանագիրով ամրագրվեց Արևելյան Վրաստանի միացումը Ռուսաստանին, որը կայացել էր դեռ 1801 թվականին, և կայսրությանն անցան նոր տարածքներ։ Ռուսաստանը Կասպից ծովում ռազմական նավատորմ պահելու բացառիկ իրավունք ստացավ։ Երկու երկրների վաճառականներին ազատ առևտրի իրավունք տրվեց։

Posted in մանկավարժություն

Ձեր ձեռքերը պետք է խնամեն ոչ թե պատժեն

Տեսանյութում ցուցադրվում է ձեռքեր որոնք ծնողներն են, երեխային հագցնում են, կերակրում են, ուղորդում են, խաղում են, օգնում են որպիսզի երեխան հաղթահարի դժվարությունները, հեծանիվ վարելուց սկզբում ապահովում էին երեխայի անվտանգությունը, իսկ հետո ձեռքը ձուլվում է ճանապարհի մեջ, երեխան դառնում է ինքնուրույն։ Վերջում երեխան քնում է սիրո մեջ։

Posted in Առաջին բուժօգնություն

Սննդային թունավորում։ Բոտուլիզմ

Որոշ թույներ մարդու մարմին ներթափանցում են սննդի հետ։ Սննդային թունավորումներն իրենց հերթին բաժանվում են երկու տեսակի՝ մանրէային և քիմիական թունավորումներ։

Սննդային մանրէային թունավորումների դեպքում ախտածին մանրէնե­րը, որոնք գտնվում են սննդում, արտադրում են թունավոր նյութեր (տոք­սիններ)։ Մթերքները, որոնց ընդունումից հետո ավելի հաճախ են հանդիպում մանրէային թունավորումներ, հետևյալն են՝ ապխտած միսը, երշիկը, ձկնեղենը, կաթնամթերքը, ձուն, տնային պայմաններում պատրաստված պահածոները և այլն։ Սննդային քիմիական թունավորումները տեղի են ունենում, երբ սննդի մեջ բարձր է որոշ մետաղների (ցինկ, կադմիում, կապար և այլն) քանա­կը, կամ առկա են որոշ թունավոր նյութեր: Դա շատ հաճախ տեղի է ունենում, երբ նորմալ կամ բարձր թթվայնություն ունեցող սնունդը երկա­րատև պահվում է մետաղյա տարողությունների մեջ։ Անգամ ջուրը, որը պահվում է կապարից պատրաստված տակառներում, նույնպես կարող է հանդիսանալ թունավորման աղբյուր։

ՍՆՆԴԱՅԻՆ ՄԱՆՐԷԱՑԻՆ ԹՈՒՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐ

Որոշ մանրէներ (ստաֆիլակոկ, սալմոնելա և այլն) իրենց կենսագործունեության ընթացքում արտադրում են թույներ (տոքսիններ), որոնք կարող են սննդամթերքի հետ անցնել մարսողական համակարգ և առաջացնել սննդային թունավորումներ։ Սննդային թունավորումները հաճախ ուղեկցվում են ջրազրկման երևույթներով։ Դրանք հատկապես վտանգավոր են երեխաների և տարեց մարդկանց համար։

ՆՇԱՆՆԵՐԸ

  • սրտխառնոց, փսխում,
  • լուծ,
  • ընդհանուր թուլություն,
  • գլխացավ, գլխապտույտ,
  • որովայնային ցավեր,
  • մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացում։

ԱՌԱՋԻՆ ՕԳՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

  • Տուժածի մոտ արհեստական փսխում առաջացրեք։
  • Ձեռնարկեք ջրազրկումը կանխարգելող քայլեր (հավելված 3)։
  • Ահազանգեք շտապ օգնություն։
  • Վերահսկեք տուժածի վիճակը, գրանցեք տվյալները և ցուցաբերեք համապատասխան օգնություն։

Արհեստական փսխում.

Արհեստական փսխում առաջացնելու համար տուժածին հարմար նստեցրեք, կողքին ունեցեք որևէ թաս, որի մեջ տուժածը կարող է փսխել։ Տուժածին խմեցրեք 2-3 լ գոլ ջուր (38–40°C)։ Եթե հնարավոր է, ջրի յուրաքանչյուր մեկ լիտրի մեջ ավելացրեք մեկ գդալ կերակրի սոդա։ Ջուրը խմելուց հետո տուժածի մոտ առաջացրեք փսխում՝ մատով, փայտիկով կամ գդալի պոչով սեղմելով (գրգռելով) լեզվարմատը կամ ըմպանի հետին պատը։ Տուժածը կարող է փսխել նաև ինքնաբերաբար՝ մեծ քանակով գոլ ջուր ընդունելուց։ Փսխումից հետո տուժածը պետք է ողողի բերանը։ Կրկնեք արհեստական փսխումը 4-5 անգամ։ Փսխելիս տուժածը պետք է լինի հարմար դիրքում նստած, մի փոքր առաջ թեքված կամ կողքի վրա պառկած՝ գլուխը մի փոքր առաջ թեքած։ Ցանկալի է, որ փսխման ընթացքում դուք պահեք տուժածի գլուխը՝ ձեռքով բռնելով նրա ճակատը։ 
Երբեք մեջքի վրա պառկած տուժածի մոտ արհեստական փսխում մի՛ առաջացրեք, քանի որ դա կարող է շնչուղիների խցանման պատճառ դառնալ։ Արհեստական փսխում չի կարելի առաջացնել նավթային հիմք ունեցող նյութերով (կերոսին կամ բենզին) թունավորման ժամանակ, քանի որ այդ նյութերի գոլորշիները կարող են քայքայել թոքային նուրբ հյուսվածքը։ 
Արհեստականորեն փսխում չի կարելի առաջացնել, երբ

  • տուժածն անգիտակից վիճակում է,
  • տուժածը հղի կին է,
  • տուժածը սրտային հիվանդ է,
  • տուժածի մոտ լինում են ցնցումներ։

Ցանկալի է փսխուքը հավաքել և հանձնել ժամանող շտապ օգնության անձնակազմին՝ թույնի տեսակը որոշելու համար։ Փսխուքը հավաքելիս զգուշացեք դրան ձեռքերով անմիջական դիպչելուց, հնարավորության դեպքում աշխատեք ձեռնոցներով։ Տուժածին հիվանդանոց տեղափո­խելիս փսխուքը և թունավորման պատճառ դարձած նյութը, օրինակ՝ պահածոն, փակած մաքուր ամանով ուղարկեք հիվանդանոց։

ԲՈՏՈՒԼԻԶՄ

Բոտուլիզմը սննդային թունավորում է, որի դեպքում մահացությունը շատ բարձր է։ Բոտուլիզմի դեպքեր հաճախ են պատահում այն վայրերում, որտեղ օգտագործում են տնային պայմաններում պատրաստված պահածոներ։ Երբեմն բոտուլիզմով թունավորման դեպքեր լինում են նաև ապխտած մսից և ձկնեղենից։

Բոտուլիզմի հարուցիչները միշտ առկա են հողում։ Բանջարեղենի կամ մրգերի հետ նրանք կարող են ընկնել պատրաստվող պահածոյի մեջ։ Կան այնպիսի մթերքներ, որոնք պարզապես հնարավոր չէ լավ լվանալ (օրինակ՝ կանաչին, ծաղկակաղամբը և այլն)։ Նույնիսկ լավ լվացված մրգերի և բանջարեղենի վրա կարող են մնալ հարուցիչներ։ Տնային պայմաններում պահածոյի պատրաստման ընթացքում հարուցիչը չի ոչնչանում, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ պայմանները (120°C և 1,2 մթն. ճնշում) հնարավոր է ապահովել միայն գործարաններում։ Այսպիսով, բոտուլիզմի հարուցիչն անցնում է պահածոյի մեջ, ուր ստեղծվում են բարենպաստ պայմաններ նրա կենսագործունեության համար՝ սննդային միջավայր և թթվածնի բացակայություն։ Ինքը՝ հարուցիչը, ոչ մի վտանգ չի ներկայացնում մարդու համար։ Սակայն իր կենսագործունեության ընթացքում նա արտադրում է շատ ուժեղ թույն՝ բոտուլոտոքսին, որը մարդկությանը հայտնի մանրէային թույներից ամենաուժեղն է։ Բոտուլոտոքսին պարունակող սննդամթերքը ոչնչով՝ ո՛չ համով, ո՛չ հոտով, ո՛չ տեսքով չի տարբերվում նորմալ սննդամթերքից, և այդ պատճառով օգտագործման ժամանակ անհնար է հասկանալ՝ այն թունավորված է, թե ոչ։

Ի տարբերություն բոտուլիզմի հարուցիչների, բոտուլոտոքսինը շատ ջերմազգայուն է։ Թույնի վնասազերծման համար բավական է օգտա­գործելուց առաջ 10-15 րոպեի ընթացքում եռացնել պահածոյի պարունակությունը։ Կանխարգելման այս պարզագույն միջոցը շատ հաճախ անտեսվում է, ինչը բերում է ճակատագրական հետևանքների։

ՆՇԱՆՆԵՐԸ

Բոտուլիզմի նշանները սովորաբար ի հայտ են գալիս բոտուլոտոքսին պարունակող սնունդ ուտելուց 15 րոպեից մինչև 2 ժամվա ընթացքում, սակայն կարող են. արտահայտվել և ավելի ուշ։ Բոտուլոտոքսինը կլվելով՝ մարսողական համակարգից անցնում է արյան մեջ, խաթա­րում է նյարդային համակարգի գործունեությունը և առաջացնում մկանների թուլացում (կրծքավանդակի մկաններ, ստոծանու, կոկորդի, ըմպանի, աղիների հարթ մկաններ և այլն)։ Որոշ դեպքերում տուժածը կարող է ունենալ սրտխառնոց, եզակի փսխում, որովայնի շրջանում ցավեր կամ ծանրության զգացում։ Հիմնական նշաններն ի հայտ են գալիս ստորև բերված հերթականությամբ.

  • թուլություն, ուժեղ գլխացավ, գլխապտույտ, բերանի չորություն,
  • տեսողության մշուշում և երկատում, կոպերի իջեցում, շլություն,
  • խոսքի խանգարում, ձայնի խռպոտության,
  • կլման դժվարացում,
  • շնչառության դժվարացում (ներշնչումը կատարվում է մեծ դժվարությամբ),
  • որովայնի փքվածություն։

ԱՌԱՋԻՆ ՕԳՆՈԻԹՅՈԻՆԸ

Նշանների ի հայտ գալուն պես անմիջապես ահազանգեք և, մինչև շտապ օգնության ժամանելը, առաջացրեք արհեստական փսխում։ Հնարավորության դեպքում շտապ տեղափոխեք տուժածին հիվան­դանոց՝ սուր թունավորումների կամ վերակենդանացման բաժան­մունք: Տուժածի հետ հիվանդանոց տեղափոխեք փսխուքը, կասկա­ծելի կերակրի նմուշները։ Դա անհրաժեշտ է ախտորոշման և ճիշտ բուժման համար, քանի որ գոյություն ունեն բոտուլիզմի հարուցիչի տարբեր ենթատեսակներ, համապատասխանաբար՝ նաև տարբեր հակաթույներ։

Հիշե՛ք, բոտուլիզմի դեպքում մահացությունը շատ բարձր է, և տուժածին անպայման անհրաժեշտ է տեղափոխել հիվանդանոց։ Երբեք մի՛ փորձեք ինքնուրույն բուժել նման թունավորումը։ Բոտուլիզմով թունավորման նույնիսկ չնչին կասկածի դեպքում անմիջապես ահազանգեք։