,,Притча о волшебнике и овцах,,
На поляне, среди огромного леса, жил-был волшебник, у которого было большое стадо овец. Каждый день он съедал одну овцу из стада. Овцы причиняли волшебнику много безпокойства — они разбегались по лесу, и ему приходилось тратить очень много времени на то, чтобы поймать одну овцу, а других снова собрать в стадо.
Конечно же овца, которую он собирался убить, чувствовала это и начинала отчаянно сопротивляться, и ее крики пугали других. И тогда волшебник решил придумать такую хитрость – он поговорил с каждой овцой наедине, и каждой что-то внушил.
Одной он сказал: «Ты не овца, ты такой же человек, как и я. Тебе нечего бояться, ведь я убиваю и съедаю только овец, но ты единственный человек в этом стаде и значит — мой лучший друг».
Второй он сказал: «Почему ты убегаешь от меня, как другие овцы. Ты же львица и тебе нечего бояться. Я убиваю только овец, а ты мой друг».
Третьей он внушил: «Послушай, ты не овца, ты волчица. Волчица, которую я уважаю. Я, как и раньше, буду продолжать убивать ежедневно одну овцу из стада, но волчице, лучшему другу волшебника, нечего бояться».
Таким образом, он поговорил с каждой из овец и каждой внушил, что она не овца, а совершенно другое животное, которое отличается от всех остальных овец в стаде. После этого разговора поведение овец полностью изменилось – они совершенно спокойно паслись и больше никогда не убегали в лес. И когда волшебник убивал очередную овцу, они думали: «Ну вот, убили еще одну овцу, а мне — льву, волку, человеку, лучшему другу волшебника, нечего бояться».
И даже овцы, которых он убивал, перестали сопротивляться. Он просто подходил к одной из них и говорил: «О, мой лучший друг, мы давно не общались. Пойдем ко мне на двор. Мне нужно с тобой посоветоваться по поводу стада овец». И овца с гордостью шла за волшебником на двор. И там он действительно спрашивал у своего лучшего друга, как идут дела в стаде. Жертва с радостью рассказывала ему обо всем, а потом волшебник убивал ее. Поскольку смерть наступала мгновенно, то овца ничего не успевала понять.
Волшебник был очень доволен — он высоко поднял самооценку каждой из овец, в итоге они перестали забивать себе голову мыслями о неизбежной смерти, стали менее невротичны, наслаждались жизнью и спокойно щипали траву, в результате чего их мясо стало значительно вкуснее. На протяжении многих лет волшебник легко управлялся с огромным стадом, и самое интересное, что остальные овцы стали ему помогать — если какая-нибудь слишком сообразительная овца начинала догадываться об истинном положении вещей, то остальные овцы.., ну, то есть львы, люди, волки — лучшие друзья волшебника, сообщали ему о странном поведении этой овцы, и на следующий день волшебник с удовольствием ее съедал.
Такая вот притча. А Вы, кстати, кем себя считаете — львом, волком или быть может даже человеком?
Георгий Гурджиев
Մի բացատում, հսկայան անտառի մեջ, ապրում էր կախարդ, որն ուներ ոչխարների մեծ հոտ: Նա ամեն օր հոտից մեկ ոչխար էր ուտում: Ոչխարները հրաշագործին շատ դժվարություններ էին պատճառում: Նրանք ցրվում էին անտառով, և նա ստիպված շատ ժամանակ էր ծախսում մեկ ոչխար բռնելու համար, իսկ մյուսներին նորից հավաքել նախիրը:
Իհարկե այն ոչխարը, որին նա պատրաստվում էր սպանել, զգում էր դա և սկսում էր հուսահատորեն դիմադրել, և նրա ճիչը վախեցնում էր մյուսներին: Եվ այդ ժամանակ կախարդը որոշեց, մտածեց այսպիսի խորամանկություն: Նա խոսեց յուրաքանչյուր ինչ-որ բան ներշնչեց:
Մեկին նա ասաց, <<Դու աչխար չես, դու այնպիսի մարդ ես, ինչպես ես: Դու վախենալու ոչինչ չունես, քանի որ սպանում եմ միայն ոչխարներ և ուտում, բայց դուք այս հոտի միակ մարդն եք, ուստի իմ լավագույն ընկերն եք>>:
Երկորդին նա ասաց. <<Ինչու ես դու փախչում ինձանից մյուսների նման: Դու առյուծ ես և վախենալու ոչինչ չունես: Ես սպանում եմ միայն ոչխարներին, իսկ դու իմ ընկերն ես>>:
Երրորդին նա ասաց. <<Լսիր ինձ դու ոչխար չես, դու գայլ ես: Գայլ ում ես հարգում եմ: Ես ինչպես նախկինում շարունակելու եմ անընդհատ սպանել մի ոչխարի հոտից, բայց գայլին հրաշագործի ամենամոտ ընկերը ոչինչ չունի վախենալու>>:
Այս ձևով նա խոսեց ամեն ոչխարի հետ և բոլորին ներշնչեց, որ նա ոչխար չէ, այլ լրիվ ուրիշ կենդանի ով առանձնանում է հոտի մյուս ոչխարներից: Այս խոսակցությունից հետո ոչխարների վարքը լիովին փոխվեց, նրանք բավականին հանդարտ արածում էին և այլևս երբեք չէին վազում անտառ: Եվ, երբ հրաշագործը սպանում էր հերթական ոչխարին, նրանք մտածում էին. <<Ահա, նրանք սպանեցին մեկ այլ ոչխարի, իսկ ես ՝ առյուծ, գայլ, մարդ, կախարդի լավագույն ընկերը, վախենալու բան չունեմ>>:
Եվ նույնիսկ ոչխարները ում նա սպանում էր դադարում էին դիմադրել: Նա պարզապես մոտենում էր նրանցից մեկին. <<Օ, իմ լավագույն ընկեր մենք վաղուց չէինք խեսացել: Գնանք իմ բակ: Ես պետք է քեզ հետ խորհրդակցեմ ոչխարների հոտի մասին>>: Եվ ոչխարները հպարտ քայլում էին հրաշագործի բակ: Եվ այնտեղ նա իսկապես հարցնում էր իր լավագույն ընկերոջը, ինչպես են գնում գործերը նախիրում: Տուժողը ուրախությամբ պատմում էր ամեն ինչի մասին, իսկ հետո հրաշագործը սպանում էր նրան: Քանի որ մահը գալիս էր ակնթարթորեն, ոչխարները ոչինչ չէին հասցնում հասկանալ:
Հրաշագործը շատ գոհ էր. Նա բարցրացրեց յուրաքանչյուր ոչխարի ինքնագնահատականը, արդյունքում նրանք դադարեցին անհանգստացնել իրենց մոտալուտ մահվան մտքերով, դարձան ավելի քիչ նևրոտիկ, վայելեցին կյանքը և հանգիստ խայթեցին խոտը, որի արդյունքում նրանց միսը շատ ավելի համեղ դարձավ: Տարիների ընթացքում կախարդը հեշտությամբ կառավարեց հսկայական նախիրը, և ամենահետաքրքիրն այն է, որ մնացած ոչխարները սկսեցին օգնել նրան, եթե շատ խելացի ոչխարներ սկսեին գուշակել իրերի իրական վիճակի մասին, ապա մնացած ոչխարները … դե այսինքն առյուծներ, մարդիկ գայլերը կախարդի լավագույն ընկերներն են, նրանք նրան պատմեցին այս ոչխարի տարօրինակ վարքի մասին, իսկ հաջորդ օրը կախարդը հաճույքով կերավ այն:
Նման է առակը: Ի դեպ, ձեր կարծիքով ո՞վ եք դուք ՝ առյուծ, գայլ, կամ գուցե նույնիսկ տղամարդ:
Вопросы
- Соответствует ли ситуация, которая описывается в тексте нашей действительности?
Да, потому что сейчас людей исползуют друг другу для их же блака.
- Как вы можете описать волшебника?
Хитрый.
- Может ли волшебник действительно быть другом?
Нет.
- Кто такие волк, львица и человек в притче?
————————————————————————
Домашняя работа
Используйте эти вопросы в написании сочинения «Месть и великодушие».
- Что такое месть?
- Как вы понимаете фразу: «Глаз за глаз, зуб за зуб»?
- Почему человеку нужно оставаться великодушным к братьям нашим меньшим?
- Что такое великодушие?
- Можно ли отомстить врагу?
- Можно ли оправдать месть?
- Что такое «кровная месть»?
- Чем великодушие отличается от благородства?
- Как убедить человека отказаться от мести?
- Чем великодушие отличается от доброты?
- Как научить подрастающее поколение великодушию?
- Что значит достойно пережить поражение?
- Сила или слабость человека проявляется в великодушии?
- Как вы понимаете цитату из стихотворения А.С. Пушкина «Памятник» — «милость к падшим призывал»?
- Почему человеку иногда приходится делать выбор между местью и великодушием?
- Может ли мстительный человек быть счастливым?
- Почему месть разрушает душу?
- Согласны ли вы с мнением И. Фридмана: «Сладчайшая месть – это прощение»?
- Какого человека можно назвать великодушным?
- Какие качества присущи великодушному человеку?
- Как вы понимаете выражение «сладкая месть»?
- Великодушие – это сила или слабость?
- Как, по-вашему, месть – это проявление трусости или мужества?
- Источник вопросов.
Ֆլորա Աճեմյան 