Ֆլորա Աճեմյան

Ժամանակ — 23/02/2022

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակներ — Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Նպատակ — գունային համադրում, ուշադրության, Երևակայության զարգացում։

Ընթացք — երեխաներին բաժանվում են նախօրոք կտրած շրջանները, երեխաները սկսում են Գունավորել ինչպես ուզում են, պատրաստում ենք դիմակներ բարեկենդանին ընդառաջ։

Արդյունք — Շատ հետաքրքիր և զվարճալի նկարչություն ստացվեց։ Նարեկը նկարեց իր դինոզավրիկի ատամը, Արեգը իր ավտոբուսը, զվարճալի և գունավոր դիմակներ ստացանք, զարգացնելով երևակայությունը, միասին աշխատելու հմտություն ձեռք բերեցին։

Անթիվ կոճակներ

Գտիր երկրաչափական պատկերները

Ջրի քանակ

Ժամանակ — մարտ

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակներ -Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Նպատակ — մանր մոտորիկայի զարգացում, գունային ճանաչողականություն, Երևակայության, հիշողության զարգացում, միասին աշխատելու հմտություն։

Ընթացք — երեխաներին տրվում են ներկեր, թղթերի վրա պետք է նկարեն օղակե ստվարաթղթերով, ստանալով գեղեցիկ նկարներ։

Արդյունք —

Ժամանակ — մարտ

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակներ — Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Նպատակ — մանր մոտորիկայի զարգացում, պատկերների ընկալում, Երևակայության զարգացում, միասին աշխատելու հմտություն։

Ընթացք — երեխաներին բաժանվում են խմորե գնդեր, ուսումնասիրում են ծեփում են, գրտնակում են, հետո խառնում ենք սննդային ներկը և տարբեր պատկերներ ստանում, թխում ենք և վայելում։

Արդյունք —

Ժամանակ — մարտ

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակներ -Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Նպատակ — մանր մոտորիկայի զարգացում, ուշադրության, հիշողության զարգացում, գունային ճանաչողականություն, քանակի ընկալում, մեծ և փոքրի դասակարգում։

Ընթացք — երեխաներին տրվում են թղթեր որի վրա պատկերված են նախշեր, երեխաները նախ առանձնացնում են կոճակները ապա սկսում թղթի վրայի պատկերի հետ հավասարեցնել։ Հաշվում են, մեծերն ու փոքրերը դասակարգում։

Արդյունք —

1.Հեքիաթի հետ ռոդարիական հնարքներ գործածեք:

Եղել է, չի եղել, մի վիշապ է եղել։ Անունը՝ Քոմոդո։

Նա կարողանում էր կրակ արտաշնչել, ուստի հարեւան բոլոր բնակիչները նրանից վախենում էին։ Լսելով Քոմոդոյի ոտնաձայները, բոլորն էլ փախչում ու թաքնվում էին։

Իսկ ոտնաձայները լսելը այնքան էլ մեծ բան չէր, որովհետեւ Քոմոդոն միաժամանակ երեք զույգ կոշիկ էր հագնում (չէ՞ որ վիշապները վեց ոտք ունեն) եւ այդ վեց կոշիկները միաժամանակ, իսկ յուրաքանչյուր կոշիկն էլ առանձին՝ սոսկալի ճռճռում էին։

Բայց մի անգամ Քոմոդոն հանդիպեց Սյուզի անունով աղջկան, որը վիշապից բնավ չվախեցավ։

— Ինչո՞ւ ես կրակ արտաշնչում,— հարցրեց աղջիկը։— Դու այդ կրակով բոլորին վախեցնում ես։

— Հըմ,— պատասխանեց վիշապը,— ես… հըմ… ես չգիտեմ, թե ինչու… Այդ մասին երբեք չեմ մտածել։ Հիմա ես ի՞նչ անեմ… այլեւս չվախեցնե՞մ։

— Իհարկե, մի վախեցրու,— ասաց Սյուզին։

— Լավ, չեմ վախեցնի,— ասաց Քոմոդոն։

Նրանք հրաժեշտ տվեցին իրար, եւ Սյուզին տուն գնաց։ Արդեն մութն ընկել էր, բայց լապտերավառ Չարլին, չգիտես ինչու, լապտերները չէր վառում, եւ անցորդներն էլ մթան մեջ չգիտեին, թե ուր են գնում։

Պարզվեց, որ Չարլին այդ օրը նույնիսկ անկողնուց վեր չէր կացել։ Նախորդ օրը երեկոյան նա շատ էր հոգնել ու չէր հասցրել ինչպես հարկն է հանգստանալ։ Նա խորը քուն էր մտել ու երազում բուտերբրոդ էր ուտում։

Իսկ քաղաքապետ սըր Ուիլյամը շատ բարկացավ։ Նա չգիտեր, թե ինչպես պետք է վառել փողոցների լապտերները։

Եվ հանկարծ Սյուզին մի հիանալի միտք հղացավ։ Ետ վազեց դեպի Քոմոդոյի քարանձավը եւ վիշապին քաղաք առաջնորդեց։ Նրանք երկուսով շրջեցին բոլոր փողոցներում․ վիշապը կրակ արտաշնչեց ու հերթով վառեց բոլոր լապտերները։

Քաղաքի բնակիչները շատ ուրախացան։ Այդ օրից ի վեր նրանք դադարեցին վիշապից վախենալուց։ Եվ ամեն տարի, երբ լապտերավառ Չարլին արձակուրդ էր գնում, նրանք Քոմոդոյին կանչում էին, որպեսզի վառի քաղաքի փողոցների լապտերները։

Երևակայությունն ինքը միտքն է — երևակայենք թե ինչ ձև էր վիշապը, ինչու աղջիկը չէր վախենում, քաղաքը ինչպիսին էր մեծ էր թե փոքր ովքեր էին ապրում քաղաքում և այլն։

Բառին ազատ տիրապետելը` բոլորին — բառերը փոփոխենք, Հորինենք բառեր և գործածենք հեքիաթում։

Երևակայությունը շատրվանի պես կժայթքի — հորինում ենք փոխում հեքիաթը երևակայում, փորձում այլ վերջաբան մտածել։

Վրիպակից՝ պատմություն — բառեր որոնք դժվարությամբ կարտաբերեն, այդ բառերից կհորինենք պատմություն։

Պատմելու խաղը — սկսում ենք Հորինել և պատմել մեր ընկերներին, զվարճալի և հետաքրքիր պատմություն կդառնա։

Ծանոթ, որն անծանոթ կեղևի տակ է թաքնված— հորինում ենք հանելուկներ։ Օրինակ `

Նրա թևերն են հսկա,

Թռչում է նա շատ հաճախ,

Բառեր թե նա հանկարծ ասի

Կրակ կտա աշխարհին։

«վիշապ»

Ժամանակ — փետրվար

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակներ — Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Նպատակ — գունային համադրում և ճանաչում, մոտորիկայի զարգացում, միասին աշխատելու հմտություն, Երևակայության զարգացում։

Ընթացք — երեխաները նախօրոք իրենց հետ բերում են խաղալիք մեքենաներ, մեծ թղթի վրա մեքենաները սկսում ենք վարել ստանալով գեղեցիկ նկարներ։

Արդյունք —

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակ —Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Ժամանակ — 10/03/2022

Նպատակ — գունային համադրում, հիշողության, ուշադրության, Երևակայության զարգացում, մանր մոտորիկա, միասին աշխատելու հմտություն։

Ընթացք — Երեխաներին բաժանվում է պատառաքաղներ և ներկեր։ սկսում են երևակայել և պատկերել թղթին այն ինչ ուզում են։

Արդյունք — շատ հավես խաղ ստացվեց, նպատակն էր զարգացնել երևակայությունը, խմբում աշխատելու ունակությունը, մանր մոտորիկա։ Երեխա կար ստացավ այնպիսի պատկեր որ մենք մեծերս դժվար նման արդյունք ստանայինք, մեր գործիքն էր պատառաքաղը, երեխա էլ կար որ պատառաքաղի պոչով էր փորձում նկարել, բայց դա նույնպես այլընտրանքային տարբերակ էր։ Շատ հետաքրքիր և դրական օր ունեցանք։

Քննարկել հետևյալ տեսանյութը․

Սասնա Ծռեր ամբողջությամբ

Էպոս

Սանասար և Բաղդասար

Մեծ Մհեր

Սասունցի Դավիթ

Փոքր Մհեր

Մասնակիցներ — 2-4 տարեկաններ

Դաստիարակ —Էմմա Տերտերյան, Սոնա Ավետիսյան

Ժամանակ — 18/02/2022

Նպատակ — մանր մոտորիկայի, Երևակայության զարգացում, միասին աշխատելու և արագ կողմնորոշվելու հմտություն։

Ընթացք — Երեխաները բաժանվում են խմբերի, սկսում են ալյուրով մի մեծ պատկեր ստանալ, օրինակ արև, ծաղիկ, օդապարիկ և այլ հետաքրքիր և զվարճալի պատկերներ։

Արդյունք — Երեխաներին շատ դուր եկավ ալյուրով նկարելը։ Խաղի նպատակն էր երևակայության, մանր մոտորիկայի զարգացումը, արագ կողմնորոշվելու և միասին աշխատելու հմտություն ձեռք բերելը։ Ստացանք ժպտացող արև, մեքենա, սրտիկներ, պաղպաղակ, ձյուն։ Խոսեցինք ինչից են ալյուր ստանում, այլուրից ինչ են ստանում։ Շատ հետաքրքիր և զվարճալի նկարչություն ունեցանք։

Երբ արդեն հավաքում էինք երեխաներից մեկը Արմենը ինձ ասաց.

—Հենց գնամ տուն, մամային ասելու են ալուր տա, որ նկարեմ։

—Արմեն քեզ դուր եկավ։

— Հա, շատ։

1․ Ընտրել Ջանի Ռոդարիի կամ Դոնալդ Բիսեթի հեքիաթներից մեկը։ Կարդալ։

2․ Ջանի Ռոդարիի «Երևակայության քերականություն» — ից դուրս գրել հնարքներ, որոնք կարելի է օգտագործել հեքիաթների հետ աշխատելիս։։

Ռնգեղջյուրն ու բարի փերին
 Շատ տարիներ առաջ Սեմ անուն մի ռնգեղջյուր էր ապրում: Նա շատ հաստլիկ էր: Շատ էր թխվածք ուտում,  հետո մի բաժակ կաթ էր խմում ու քնում:

Նա ամեն անգամ երազում տեսնում էր, որ մեկը իրեն խուտուտ է տալիս:

Խեղճը չէր դիմանում, անհանգիստ  պտտվում էր քնի մեջ ու ամեն գիշեր ցած ընկնում մահճակալից: Գեր լինելու պատճառով նա աղմուկով էր ընկնում:

Բոլոր հարևանները դժգոհում էին ու գանգատվում, թե նա աղմկոտ ու անհանգիստ ռնգեղջյուր է: Խեղճ Սեմը չգիտեր՝ ինչ անի: Ու մի անգամ նա գնաց իմաստուն բուի մոտ` խորհուրդ հարցնելու: Բուի անունը Ջուդի էր: Սեմը նրան իր պատմությունը: Ջուդին առաջարկեց բարի փերուն դիմել:

Փերին հայտնվեց` ձեռքին արծաթյա մի ձող:

Սեմն ամեն ինչ մանրամասն պատմեց փերիին:

_ Ա ¯հ, ինչ հիմար ռնգեղջյուր ես,- ասաց փերին: -Ո±վ է անկողնում շոկոլադով թխվածք ուտում: Իսկ փշրանքների մասին մոռացել ե±ս: Իհարկե խուտուտ կտան: Ես կօգնեմ քեզ, փակիր աչքերդ ու մի նայիր:

Սեմը աչքերը փակեց, իսկ փերին Ջուդիի վրա թափահարեց արծաթե ձողիկն ու նրան դեղձանիկ դարձրեց:

_ Էս ի՞նչ արեցիք,- զարմացավ Ջուդին:

_Մի  զայրացիր,- ասաց փերին,- դու հիմա կկարողանաս կտցահարել փշրանքները:

Ջուդին համաձայնեց:

Սեմը աչքերը բացեց ու սկսեց երգել.
_ Կեր իմ փշրանքները, թող անուշ լինի:

_Շնորհակալություն, բարի փերի:

Ջուդին ու Սեմը տուն վերադարձան: Այդ օրվանից Սեմին այլևս խուտուտ չէին տալիս և անկողնուց էլ չէր ընկնում:

Բոլոր հարևանները գովում էին և ասում, որ նրա բախտը բերել է, որովհետև հավատարիմ բարեկամ ունի, որը կտցահարում է բոլոր փշրանքները:

Երևակայությունն ինքը միտքն է — երեխաները կարող են փոխել կենդանիներին կամ նրանց անունները, անսպասելի ինչ որ իրավիճակ ստեղծեն և իրենք երևակայական լուծումներ տան։

Բառին ազատ տիրապետելը` բոլորին — բեմադրեն կամ պատմեն այնպես ինչպես նրանք են պատկերացնում, փոխեն խոսքերը, հանեն կամ ավելացնեն։

Երևակայությունը շատրվանի պես կժայթքի — երեխան կսկսի երևակայել թե որտեղ է ապրում ռնգեղջյուրը, նրա տունը մեծ է թե փոքր, ովքեր են նրա հարևանները, ինչպես է ընկնում է, ինչպես է ուտում և այդպես շարունակ։

Վրիպակից՝ պատմություն — կլինեն երեխաներ, որ ռնգեղջյուրի կասեն «ղնգեղջուր», կսկսենք խոսել «ղնգեղջուր» — ի մասին, ինչ ձև է, կենդանի է թե թռչուն, որտեղ է ապրում, ինչով է սնվում, գեղեցիկ է արդյոք։

Պատմելու խաղը — երեխաները կարող են հորինել այնպիսի պատմություններ, որ անգամ մեծերի մտքով չի անցնում այդ ամենը։

Երբ խաղում է ֆանտազիան — երեխաների առաջ դրված են նկարներ, նրանք պետք է ամեն մեկը հորինի իրեն ընկած նկարի վերաբերյալ Ինչ-որ հատված և այդպես շարունակ, կդառնա հեքիաթ։