1.Ընտրել Դոնալդ Բիսեթի պատմվածքներից մեկը և նշել այն բոլոր ռոդարիական հնարքները, որ հնարավոր է իրագործել այդ պատմվածքի հետ։
Երկու ալիք
Ծովում երկու ալիք էր ապրում, մեկը մեծ, մյուսը` փոքր: Մեծ ալիքի անունը Մեծ էր, փոքրինը` Փոքր:
Նրանք միշտ միասին էին լինում: Փոքրը բոլորի նկատմամբ բարեհամբույր էր, խաղում էր ձկների, քամու և ուրիշ ալիքների հետ: Իսկ Մեծը ամեն բան ջարդուփշուր էր անում ու խորտակում: Նա հատկապես սիրում էր հարձակվել նավերի վրա:
Մի անգամ Մեծ ալիքն ու Փոքր ալիքը խաղում էին ծովափին: Փոքրը լողափին մի տղայի տեսավ, որի ձեռքին պաղպաղակ կար:
— Ես էլ եմ պաղպաղակ ուզում,- ասաց նա:
— Հիմա կբերեմ,- ասաց Մեծը: Նա նետվեց տղայի վրա, ձեռքից խլեց պաղպաղակը և տվեց Փոքրին:
Փոքրը պաղպաղակը ուտելուց հետո հարցրեց.
— Իսկ հիմա ի՞ նչ ենք անելու:
_Նայիր այս քարաժայռերին և կտեսնես:
Մեծ ալիքը փքվեց, դարձավ քարաժայռերից էլ մեծ և փլվեց նրանց վրա, բայց հետո թռավ քարաժայռերի վրայով և ընկավ նեղլիկ ճեղքի մեջ:
— Օգնեցե՜ք, – կանչեց նա:
Այդ պահին այդ կողմերով Միրանդա բադն էր անցնում: Նա կանգնեց և հարցրեց:
— Ինչ՞է պատահել:
— Ես չեմ կարողանում այստեղից դուրս գալ: Օգնիր ինձ, խնդրում եմ:
_Ոչ, ես չեմ ուզում քեզ օգնել,- ասաց Միրանդան,-դու հարձակվում ես բոլորի վրա, նավեր ես խորտակում, նույնիսկ ժայռերն ես ուզում քանդել: Հենց նոր ես իմ աչքով տեսա, թե դու ինչպես խլեցիր փոքրիկ տղայի պաղպաղակը:
Այդ ժամանակ Միրանդան լսեց, որ ժայռի մյուս կողմում մեկը լալիս է: Նա նայեց ծովին և տեսավ Փոքր ալիքին:
_Ին՞չ է եղել,-հարցրեց Միրանդան:
_Ես ուզում եմ Մեծ ալիքի մոտ գնալ,-ասաց Փոքրը,- նա ժայռերի մեջ է, իսկ ես չեմ կարող բարձրանալ ժայռերի վրայով:
Փոքրը շարունակեց լաց լինել:
_Ես Մեծ ալիքին չեմ օգնի, նա արժանի չէ, -ասաց Միրանդան,-պետք չէ, որ նա ծով վերադառնա: Ա՛յ, քեզ կօգնեմ, եթե դու ուզում ես ժայռի մյուս կողմն անցնել:
_Համաձայն եմ,-ասաց Փոքր ալիքը:
_Լավ ես մտածե՞լ,-հարցրեց Միրանդան:
_Լավ:
_Դե որ այդպես է, արի ետևիցս:
Բադը ցույց տվեց հեշտ ճանապարհը, որով կարելի է հասնել ավազներին: Հետո ավազի մեջ ձեռքով երկար առու փորեց և Փոքր ալիքին ասաց, որ այդ առվով պտտվի ժայռի շուրջը: Փոքր ալիքն այդպես էլ արեց և հայտնվեց ժայռերի մեջ: Մեծի ու Փոքրի ուրախությանը չափ չկար:
_Ջա՜նյ, ինչքան ուրախ եմ, որ քեզ տեսա,-ասաց Մեծը:
_Բա ես ինչ ուրախ եմ,-պատասխանեց Փոքրը:
_Գիտես ի՞նչ, արի միանանք, մի ալիք դառնանք, այդպես միշտ իրար հետ կլինենք,- ասաց Մեծ ալիքը:
_Արի,-համաձայնեց Փոքրը և ուրախությունից ծափ տվեց:
Այդպես սարերի մեջ փոքրիկ լեռնային լճակ առաջացավ։
Երևակայությունն ինքը միտքն է
Պատկերացնենք մեծ ալիքը բարի էր, փոքր ալիքը չարաճճի։
Բառին ազատ տիրապետելը` բոլորին
Երեխաները փորձում են իրենք հորինեն հեքիաթ ալիքների մասին։
Ամենաանհեթեթ ու անսպասելի հարցերը։
Իսկ մեծ ալիքի մայրիկը չէ՞ր բարկանում նրա վրա, վատ բաներ անելու համար։
Ո՞վ է ալիքների մայրը շնաձուկը։ Չէ որ շնաձուկն էլ է վատ բաներ անում։
Իսկ հետո ի՞նչ եղավ։
Ալիքները միացան և դարձան լիճ։ Այլևս նավակներ չէին խորտակում։
Լրացուցիչ կրթություն
Դաստիարակների բլոգներից ընտրեք ձեր կարծիքով հաջողված մեկ տեսանյութ։ Հիմնավորեք ձեր ընտրությունը։
Տեսանյութը ինձ դուր եկավ քանի որ պարտեզներում դա խնդիր է, երեխաները դիմում են դաստիարակին, և քանի որ վազվզում են անընդհատ քանդվում է։ Այսպես նրանք կսովորեն կապել քուղերը և էլ չեն դիմի օգնության։
Այս տեսանյութում երեխաները իրենց երևակայությունը աշխատացնելով ընտրում են իրենց մասնագիտությունը։
Ֆլորա Աճեմյան 