Ֆլորա Աճեմյան

The day is May 6, 09:20 — 10:05.
Aim of the work: to introduce the names of the months chant in English to children with the help of funny songs and videos.
The task: Make children repeat all that has been passed and learn new lesson.
Steps: repeat the past, learn new lesson.
Result: Children know the names of the months chant in the English language.
Participants: 2/1 year students of the preschool group of Mkhitar Sebastatsi Educational Complex College.

1.Ապրանքի/ծառայության նկարագրությունը

Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրի սովորողների ձեռքով արտադրված գինի:

Տեսակը՝ Կարմիր, կիսաքաղցր, անապակ

2.Ապրանքի/ծառայության մրցունակության գնահատում

Մայքլ Փորթերի մրցակցային հինգ ուժերը

• մատակարարների իշխանություն

Գինի արտադրվոիմ է Վայոց Ձորում ձեռք բերված խաղողից, հիմնականում Աղավնաձոր գյուղում մշակվող խաղողի տեսակներից, ներկա շամանակածրջանում խաղողի բերքի խնդիր չի դիտվում իսկ ղաղողը մթերել ցանկացողները շատ են, այդ իսկ պատճառով հումքի մատակարարման խնդիր չի դիտվում

• գնորդների իշխանություն

Այստեղ հնարավորէ ունենանք ռիսկեր: Չնայած այն հանգամանքին, որ գինին քաջ ծանոթ է կրթահամալիրի թե աշխատակիցներին, թե հյուրերին, սակայն այն անծանոթ ապրանք է հանդիսանում գինիների շուկայում, և դեռ չի ստացել իր գնահատականը: Իսկ դա նշանակում է, որ գնորդները կարող են նախնտրել իրենց ծանոթ ապրանքանիշ:

• փոխարինող ապրանքների հայտնվելու վտանգ

Գինին կարող է փոխարինվել այլ ոգելից խմիչքներով: Սակայն մեր դեպքում որպես փոխարինող ապրանք կհամարենք այլ մակնիշի գինիները:

• նոր մրցակիցների հայտնվելու վտանգ

Գինին շուկայում առաջին հերթին կներկայանա, որպես կրթահալմալիրի ուսումնական, ուսանողների և երեխաների կողմից պատրաստված ապրանք: Այս տեսանկյունից նոր մրցակիօց հայտնվելու հավանականությունը այդքան էլ մեծ չէ:

• շուկայում գործող ընկերությունների միջև առկա թշնամական մրցակցություն

Հիմնական վտանգը կկայանա մրցակիցների ապրանքի որակի և բարի համբավի մեջ:

3.Գտնվելու վայրը ք. Երևան, Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալի, Խաղողի և գինու դպրոցի մառանում

4. Ծրագրի աշխարհագրական ընդգրկումն ու հաճախորդները /շուկայի հատվածը/

5 W Շերրինգտոնի մեթոդը

• Who

Ով է նպատակային սպառողը՝ Կրթահամալիրի սովորողների ընտանիքները, դասավանդողերը, Բանգլադեշ համայնքը

• Why

Ինչու է սպառողը գնում ապրանքը՝ էկոլոգիսապես մաքուր է, իր երեխայի ձեռքով պատրաստված, առողջարար է, գինը մատչելի է

• What

Տոների, ծնունդների, կնունքների համար ալկոհոլային ըմպելիք, լավ նվեր

• When

Ընտանեկան, եկեղեցական, ծիսական տոնակատարություններ

• Where

Կրթահամալիրի Խաղողի և գինու դպրոցի մառանից, որտեղ ձեզ համար կկազմակերպեն նաը անվճար համտես և փոքրիկ բացատրություն գինու ծագման վերաբերյալ

5.Պահանջարկի ընդհանուր մեծությունը

Նախատեսված է իրացնել Բանգլադեշ համայնքում և Կրթահամալիրի դասավանդողների և ծնողների միջավայրում: Համաձայն նախորդ տարիների ունեցած փորձի կատարենք հետտևյալ հաշվարկը՝

· յուրաքանչյուր սպառող տարեկան կտրվածքով կօգտագործի միջինում 2 լիտր գինի, քանի որ հիմնականում օգտագործվում են այլ գինիներ և մեր գինու քանակը սահմանափակ է։

· սպառողների քանակը 1․400 հոգի (հաշվարկել եմ կրթահամալիրի սովորողների քանակը, որպես 1 ընտանիք մեկ լիտր + 200 հոգի դասավանդողներ)*

· մեկ լիտրի գինը 2․500 դրամ

Այսպիսով եզրակացնենք, որ տարեկան կտրվածքով կիրացվի 2․800 լիտր գինի։ Գումարային ընդհանուր հասույթը կկազմի 7․000․000 ՀՀ դրամ տարեկան։

6. Շուկայում կազմակերպության մասնակցության բաժնեմասը

· Մրցակիցների մոտավոր թիվը՝

Խոշոր մրցակիցներ՝ Արմենիա Վայն, Վեդի Ալկո, Տրինիտի Կանյոն

· Ձեր մրցակիցները խոշո՞ր են, թե՞ ոչ:

Խոշոր և մանր մրցակիցներ

· Արդյո՞ք նրանց ապրանքներն ունեն նման հատկանիշներ:

Նման հատկանիշներից՝ բոլորը պատչաստված են գործարանային պայմաններում, օգտագործվում է հիմնականում արհեստական խմորիչ

· Արդյո՞ք Ձեր և նրանց ապրանքներն ունեն նման հատկանիշներ:

Մեր գինին պատրաստվում է բնական խմորիչով, քիմիական նյութեր չեն գործածվում, բնական խմորիչով: Կոնսերվանտներ առկա չեն, քանի որ քանակը փոքր է և նախատեսված չէ ինպորտի համար: Բացի այդ փոքր քանակը նախատեսում է որակ:

7.Վաճառքի գինը 1 լիտրը 2500 ՀՀ դրամ

8.Վաճառքների ծավալների կանխատեսում

	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12
Գինու վաճառք լիտրերով	–	700	1000	50	50	20	–

Մանկական խաղեր, երեխաների ակտիվ գործունեության տեսակ, որը սովորաբար շրջապատող աշխարհի, մեծերի գործողությունների և փոխհարաբերությունների ընդօրինակում է։ Մանկական խաղերն իրենց ծագումով, բնույթով և բովանդակությամբ սոցիալական են, կրում են ազգային, ժողովրդական բնույթ և փոխանցվում սերնդեսերունդ։ Դրանցում ձևավորվում և դրսևորվում է աշխարհը ճանաչելու, նրա վրա ներգործելու երեխայի պահանջը, զարգանում են նրա կամային, ֆիզիկական հատկությունները։

Տրված արևմտահայերեն հատվածը փոխադի՛ր արևելեահայերեն։

Մեր թաղը գեղին ետ ինկած թևերեն մեկն է։ Ան փաթթված պզտիկ բլուրի մը երկու թևերը։ Մայր փողոցեն փրթած տուներու այս ծուռումուռ վերելքը, իրարու կռթնած պատերուն թանձր պաշտպանությանը տակ ունի իր նկարագիրը, մասնահատուկ իր գիծերուն մեջ։ Թաղը զուրկ չէ բոլոր այն տարրերեն, որոնք գեղին ամբողջությունը կը շինեն։ Ունի իր հարուստը, իր խելացին, իր պառավներուն և ծերերուն, կույրերուն և անկարներուն պաշտոնական կույտը։ Ունի իր տոնական հաճույքներուն հանրատեղին։ Ունի իր հոտերը, կենդանիները, ձեթհանը, աղբյուրը։ Մեր տունին առջև կա մեծ ալանկը, ուր անցան անդրանիկ մանկության և անոր հետևող առջի պատանությանս ձմեռները, բոլոր այն խաղերով, որոնք առավոտեն կը սկսին, օրհասակի հացովը կ՚ընդհատին։ Գմբեթով փուռին տակ կը հանգչի հին կաղնիին պատմական կոճը, ուր սերունդներ կարգով իրենց տեղերն են ունեցեր։ Հաճի Պաղտրկը ունի ատկե դուրս իր ձեռակերտ կոճն ալ, քիչ մը ավելի բաց, ավելի ետ դուռին մոտիկ։ Հոն կը նստի ան ամեն իրիկուն արևմուտքեն քիչ մը ետքը։

Թաղին հարուստն է։ Մարդ մըն է ան, որ ամէն գեղ գալուս չփոխուելու հանելուկը ցույց կու տա ինծի։ Չճերմկող քիչ մազեր գտակին երկու ծայրերեն միշտ դուրս կրնային։ Արևեն եփած, մասնավոր փայլ առած երեսներուն վրա գիծերը շատ քիչ են։ Միշտ կռնակն է, ամառ ու ձմեռ առանց թևի ապա մը, որ կը գոցե իր մեջքին կեսը։

Մեր թաղամասը գյուղի հեռվում ընկած, թևերից մեկն է։ Այն փաթաթված է փոքր բլրի երկու կողմերով։ Մայր փողոցից կտրված տների այս ծուռումուռ վերելքը, իրար կռթնած պատերի խիտ պաշտպանության տակ ունի իր նկարագիրը` բնորոշ գծերի մեջ։ Թաղը զուրկ չէ բոլոր այն տարրերից որոնք ամբողջացնում են գյուղը։ Ունի իր հարուստն, իր խելացին, իր պառավների և ծերերի, կույրերի և անպարների պաշտոնական կույտը։ Ունի իր տոնական հավաքատեղին։ Ունի իր հոտերը, կենդանիները, ձեթհանքը, աղբյուրը։ Մեր տան առջև կա մի մեծ հրապարակ որտեղ անցան առաջին իմ մանկության և դրան հաջորդած պատանեկության տարիները, բոլոր այն խաղերով որոնք սկսվում էին առավոտյան և ավարտվում էին օրվա հացով։ Գմբեթարդ փռի տակ դրված էր հին կաղնու պատմական կոճղը, որտեղ սերունդները կարգով իրենց տեղը ունեին։ Գյուղի հարուստներից մեկը ունի փռից դուրս իր ձեռքով սարքած կոճղը, մի քիչ ավելի բաց, որը գտնվում էր դռան մոտիկ:Այնտեղ նա նստում է ամեն իրիկուն՝ մայրամուտից մի քիչ ուշ: Թաղամասի հարուստն է: Սա այն մարդն է, որ իմ ամեն գյուղ գալուց, ինձ ցույց է տալիս չփոխվելու հանելուկը: Չսպիտակող քիչ մազեր ուներ, որ գլխարկի տակից ծայրերը միշտ դուրս էր մնում: Արևից խանձված մասամբ փայլող երեսի վրա կնճիռները շատ քիչ են։ Ամառ ձմեռ միշտ թևին էր աբան, որ փակում էր մեջքի կեսը։

История эта произошла в самые что ни на есть средние века.
Жили во Флоренции две девочки, одна красивая другая не очень. Дома их располагались почти напротив друг друга на центральной улице Корсо. Ходили девочки в одну и ту же церковь.
Обе были из богатых семей. Первую звали Беатриче, вторую Джемма.
Они бы остались безвестными, если бы не стеснительный мальчик, живший на соседней улице.
Он был щупленьким, невысокого роста; самым примечательным в его внешности были темные мечтательные глаза.
Когда мальчику было 9 лет, отец Беатриче пригласил соседей на праздник. День был майский, полуденное солнце проникло во внутренний двор, где собрались дети. Яркий свет на миг ослепил мальчика. А затем, в ореоле солнечных лучей ему предстала ОНА.
Мальчик онемел от нахлынувших чувств… и влюбился на всю оставшуюся жизнь.
Из-под арки портика за ними наблюдала Джемма.
В последующие дни мальчик много раз проходил мимо дома Беатриче и смотрел на окна в надежде увидеть ее. Но девочек из богатых семей не пускали на улицу, а красоваться у окна считалось неприличным.
Беатриче стала «владычицей его помыслов».
Он встретил ее через девять долгих лет.
К тому времени он уже был женат на Джемме и у них были дети.
Мальчика звали Данте Алигьери.
Браки заключались не по любви, а по воле отцов, которые таким образом скрепляли союз двух домов. Причем старались подняться хоть на полступеньки выше на социальной лестнице.
Данте происходил из довольно скромной семьи. Когда ему было всего 12 лет, отцу удалось обручить его с Джеммой Донати, чем Алигьери старший весьма гордился – семейство Донати было одним из самых богатых и могущественных во Флоренции.
Беатриче тоже была замужем, отец выдал ее за богатого банкира Симоне деи Барди.
Обоим в момент встречи было 18 лет.
Беатриче была в белом платье, ее сопровождали две немолодые дамы.
Вот она обернулась… Она узнала его! («…volse li occhi verso quella parte ov’io era molto pauroso»).
Он услышал ее нежный голос. Это был верх блаженства! («…mi salutoe molto virtuosamente, tanto che me parve allora vedere tutti li termini de la beatitudine»).
А он от смущения не находил слов для ответа.
После этой встречи поэт надолго уединился в своей комнате, лелея милый образ.
Прошло еще 7 лет.
Все это время Джемма прилежно рожала детей и заботилась о муже. А тот воспевал в стихах другую.
И вдуг Беатриче умерла.
Смерть любимой стала страшным ударом для поэта. Он будто «заблудился в сумрачном лесу», откуда смог постепенно выйти благодаря поэзии, философии и политике.
Данте сделал неплохую карьеру на политическом поприще.
В начале XIV века во Флоренции велась жестокая борьба за власть между двумя партиями: белых и черных гвельфов.
Партию белых возглавлял банкир Черки, партию черных аристократ, известный своей жестокостью — Корсо Донати, троюродный брат Джеммы.
Нет бы Данте примкнуть к родственнику жены!
Но он был белым гвельфом.
А победили черные.
Как представитель проигравшей партии, в 1302 году Данте был изгнан из родного города, куда таки не вернулся.
Победителям мало было изгнать противников, они еще и сфальсифицировали судебный процесс.
Всё имущество поэта было конфисковано, выставлен штраф в размере пяти тысяч флоринов и оглашён смертельный приговор в случае, если он пересечет границы флорентийской Республики.
Для Данте начались годы скитаний.
А жена его осталась во Флоренции.
Джемма растила детей.
Судя по документам, жила она не так уж плохо. Богатая родня помогала ей. По крайней мере, скитальцу Данте не приходилось заботиться о содержании семьи.
Достигнув совершеннолетия (13 лет), сыновья Джованни, Пьеро и Якопо уезжали к отцу. Дочь Антония постриглась в монахини с именем Беатриче.
Данте умер в Равенне в 1321 году.
Джемма пережила мужа на двадцать лет.
Поэт не посвятил ей ни одной строчки…
В те времена супружеской любви не было принято посвящать стихи.
Намного приятней воспевать идеализированный образ любимой, не правда ли?
Хотя все не так просто: в произведениях великого поэта есть непонятые по сей день философские и психологические глубины.

Нелюбимая жена Поэта.

Прочитайте тексты на слайдах 235-246. Ответьте на вопросы в них. 

Использование глаголов:
1. Собираться – собраться.
а) Обычно, когда мы хотим поехать на дискотеку, мы … на остановке автобуса. Сейчас мои друзья … в зале. Вы часто … вместе?
б) Завтра мы … около стадиона, чтобы пойти «болеть» за нашу команду.
Завтра мои друзья … у меня дома. Вы … быстро?
2. Выбирать – выбрать.
а) Марта читает телевизионную программу и … передачу, которую будет
смотреть. Антон сейчас в магазине, он … марки. Вот меню, что вы …? А что
… ваши друзья?
б) Завтра Иван … подарок Нине. Инна, давай …, в какой театр мы пойдём! Что …вы? А что … ваши друзья?
3. Надевать – надеть.
а) Обычно я … куртку и теплую шапку. Что вы …? А что … ваши друзья?
б) Завтра праздник, я … красивый костюм, а моя сестра … новое платье. А что вы …? А что … ваши друзья?
4. Появляться – появиться.
а) Сейчас ноябрь, солнце редко … на небе. Юра очень симпатичный человек, у него часто … новые друзья.
б) Если завтра у меня … свободное время, я приеду к тебе. Я помогу тебе, если у тебя … трудности.

5. Изобретать – изобрести.
а) Молодые учёные … интересные приборы. Что … этот специалист?
б) Скоро учёные … новые аппараты, которые полетят на Луну. Что … вы? Ваши друзья …?
6. Проезжать – проехать.
а) Каждый день я … 5 остановок. Сколько остановок … вы? Ваши друзья? б) Вы … 3 остановки и выйдете из автобуса. Мы … три станции метро и сделаем пересадку.
7. Переходить – перейти.
а) Когда я … улицу, я всегда бываю очень внимательным. Студенты … через площадь и подходят к музею.
б) Мы … проспект и сядем на автобус. Вы … через улицу и увидите магазин «Спорт».

• 

• 

Բարև ձեզ․ Ես Ֆլորա Աճեմյանն եմ, սովորում եմ Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի քոլեջում նախադպրոցական կրթություն բաժնում։ Ցանկանում եմ աշխատանքի անցնել ձեր կազմակերպությունում, համապատասխան փորձ ձեռք բերելու նպատակով։ Ինձ հետ կարող եք կապվել ինչպես էլ․ փոստով, այնպես էլ նշված հեռախոսահամարով։

Հարգանքներով ՝ Ֆլորա Աճեմյան

Այս ստեղծագործությունում Սարոյանը պատմում է, որ, երբ վեց տարեկան էր, մի օր դպրոց էր գնում, երբ ծառի վրա տեսավ հինգ հատ տանձ։ Ի դեպ, այդ տանձերը ցանկապատով շրջապատված չէին, ինչից Սարոյանը համարեց, որ դրանք վերցնելը գողանալ չի լինի։ Սակայն, նա տանձերը չվերցրեց և ամեն օր անցնելիս դրանց էր նայում։
Մի օր, երբ արդեն ամբողջովին հասած էին, Վիլյամ Սարոյանը վերցրեց, մեկը կերավ, մյուս չորսն էլ տարավ, որպեսզի դասարանցիներին ցույց տա։ Սակայն նրան չհասկացան և, գող ասելով, պատժեցին։

Իրականում ես հիմարություն եմ համարում այդ ամենը։ Եղածը ընդամենը տանձ է, ծառից քաղել և ուտելը դա գողանալ չէ։ Վիլյամ Սարոյանը շատ ազնիվ էր, նա ոչ մի վատ բան չէր արել, իհարկե միրգ քաղելը ուրիշ ծառից գողություն չէ, այն էլ, որ տանձերը ցանկապատից դուրս էին: Նա շատ ազնիվ էր պարոն Փոլարդի հետ, իմանալով, որ կարող է մտրակվի և այդպես էլ եղավ:

1․Տրված հատվածները արևմտահայերենից փոխադրի՛ր արևելահայերեն։

Մեր թթենիները հինգ ամիս բերք կուտային։ Մայիսի առաջին շաբաթները կճերմկնային, հունիսին կանուշնային։ Հուլիսին, օգոստոսին անանկ կըլլային, որ մեղր կդառնային, մատերնիս իրար կփակցնեին: Օգոստոսին վերջավորությանը, սեպտեմբերին՝ չամիչ կըլլային։ Ճյուղերը կմնային, կամ, գետին կթափեին։ Չամիչներեն ալ անուշ։ Մինչև Վարագա խաչերը՝ թե իրենք իրենցմե կիյնային, թե նորեն կբուսնեին։

Բայց մենք կխնամեինք մեր թթենիները։ Մայիսեն առաջ կհարդարեինք ծառերուն տակը։ Խիճ մը, խոտ մը պիտի չմնար։ Ծեփիչով կծեփեինք։ Լողով կլողեինք։ Ագուգաներով կծածկեինք առուներու ցանցը: Այսինքն՝ գետեզերքի մողիներու, ուռիներու, եղեգներու ճյուղերով կգոցեինք։ Հողով կծեփեինք։ Փապուղի կընեինք, որպեսզի թութերը առուները չիյնան ու գետը չերթան։ Կաղբեինք արմատերը, ամեն յոթը օրը կոռոգեինք, ջուրով կողողեինք։

Մեր թթենիները հինգ ամիս բերք էին տալիս։ Մայիսի առաջին շաբաթները ճերմակում էին ,հունիսին քաղցրանում էին։ Հուլիսին, օգոստոսին այնպես էր լինում, որմեղր էին դառնում, մատներս իրար էին կպչում ։ Օգոստոսի վերջին, սեպտեմբերին՝ չամիչ էին դառնում։Ճյուղերին էին մնում կամ գետնին էին թափվում ։ Չամիչներն էլ քաղցր։ Մինչև Վարագայի սուրբ խաչի տոնը կամ իրենք իրենց ընկնում էին, կամ էլ նորից աճում էին։

Բայց մենք խնամում էինք մեր թթենիները։Մայիսից շուտ հարդարում էինք ծառերի տակը Խիճ, խոտ չէինք թողնում։ Ծեփոպմ էինք։ Լողով հարթեցնում էինք։ Ագուգաներով ծածկում էինք առուների ցանցը։ Այսինքն՝ գետի եզերքը մողիների, ուռենիների, եղեգների ճյուղերով փակում էինք։ Հողով ծեփում էինք: Խողովակ էինք անում, որպեսի թութերը առուները չընկներին ու գետը չտաներ։ Գոմաղբով հարստացնում էինք արմատները, յոթ օրը մեկ ոռոգում էինք, ջրով ողողում։

Հակոբ Մնձուրի «Արմտանի այգիները»

Ամբողջական նյութը տես այստեղ ՝ — <<Ճիտին պարտքը>>

Ճիտին պարտքը» նորավեպը մի մարդու մասին էր, ում կինը մահացել էր և իր երկու աղջիկները իր խնամակալության տակ էին: Նա էր պահում ընտանիքը: Սակայն իր գործերը դեպի վատն են ընթանում և նա որոշում է չասել իր աղջիկներին, որ չտխրեն, որ անհոգ լինեն: Իսկ ինքը կեղծ ժպիտ է ցուցադրում աղջիկների մոտ, որ չկասկածեն իրավիճակի մասին: Ի վերջո նա չի կարողանում աշխատանք գտնել և չվարձատրվելով, աղջիկների քմահաճույքները ի վիճակի չլինելով կատարել, հասկանում է, որ չի կարող նայել նրանց աչքերի մեջ։ Մարդը ինքնասպան է լինում:

Դժվարությունները մեր կյանքի մի մասն են, եթե ամեն դժվարության հանդիպելիս ինքնասպան լինեն ապա շուտով երկիրը կդատարկվի։ Հուսեփ աղան ամեն ինչ անում էր, որպիսզի աղջիկները ոչնչի կարիք չունենան, դե հասկանալի է հայր էր, իսկ հայրիկները ամեն ինչի պատրաստ են երեխաների համար։ Բայց ինքնասպանությունից առաջ կարող էր մտածել թե ինչ պետք է անեն իր երեխաները, արդյոք նա ինքնասպան լինելով կերակրեց իր երեխաներին։ Եթե նա բացատրեր աղջիկներին նրանք կհասկանային։ Բոլոր ծնողներն էլ ուզում են իրենց զավակները ապահովված լինեն, բայց ինձ թվում է, որ ավելի ճիշտ կլիներ երեխաները անցնեին դրա միջով, որպիսզի հետագայում իրենց խնդիրները կարողանան լուծեն ելքեր որոնելով այլ ոչ թե մահվան գնալով։ Անցնելով դժվարությունների միջով, մենք սկսում ենք գնահատել ամեն ինչը, մտածում ենք արդյոք դա մեզ պետք է, իսկ եթե դրա փոխարեն մեկ ուրիշ պետքական բան գտնենք։ Բոլոր ծնողներն էլ հեռու են պահում մեզ դժվարություններից, խնդիրներից, բայց եթե մի փոքր մտածենք մեզ դրանք պետք են գալու ապագայում։ Ամեն խնդիր էլ ունենում է լուծում․ Մնում է միայն ժպիտով հաղթահարել դրանք։ Այն մեզ դարձնում է ավելի ուժեղ, որպիսզի հաղթահարենք նաև մյուս խնդիրները։