Ֆլորա Աճեմյան

Обсуждение: Соцсети: польза и вред  

Рассказ об истории соц.сетей (источник текста)

Начало современной теории социальных сетей положили в 1951 году Рэй Соломонофф и Анатолий Рапопорт. В 1959-1968 гг. венгерские математики Пол Эрдос и Альфред Реньи написали восемь статей, описывающих принципы формирования социальных сетей.

Официальным началом бума социальных сетей можно считать 2003 год, когда были запущены проекты MySpace, Hi5 и Linkedln.

Facebook — веб-сайт самой популярной социальной сети. Дата основания сайта -4 февраля 2004 года. Facebook зародился как сайт для общения студентов Гарвардского университета.

Основателем сервиса является Марк Цукерберг, который смонтировал портал в общежитии университета. Благодаря своему сайту Марк Цукерберг стал самым молодым «бумажным» миллиардером в свои 23 года. В марте 2008 года журнал Forbes включил Цукерберга в список самых богатых людей мира.

Основным отличием Facebook от существовавших тогда социальных сетей стала именно возможность контакта: Цукерберг предложил людям простой и удобный способ обмениваться информацией друг о друге.

Главной идеей будущего популярного проекта «Вконтакте» (русский вариант Facebook) был «Проект позволит студентам и выпускникам из самых разных университетов и факультетов всегда оставаться в контакте.

Над названием будущего проекта думали всей командой, вначале были идеи типа студент.ру, но, согласившись с тем, что все, рано или поздно становятся выпускниками, и главная задача проекта – чтобы люди оставались в контакте друг с другом и после окончания обучения… Название Вконтакте предложил Павел Дуров, название сразу понравилось всей команде, только сам Павел Дуров сомневался в этом названии. Летом 2006 года уже работала закрытая альфа-версия проекта. Дальше посещаемость и популярность увеличивалась по геометрической прогрессии – хотя бы один студент в своей группе узнавал о Вконтакте, и через небольшое время практически вся группа была зарегистрирована в социальной сети, создавали свои странички, закачивали фотографии и видео, общались и договаривались о встречах через Интернет.

Вконтакте брал все новые и новые вершины — вначале попал в «50 самых быстро растущих сайтов рунета», летом 2007-го уже попадает в пятерку самых посещаемых сайтов рунета, в декабре 2007-го занимает второе место по посещаемости, уступая лишь mail.ru. Так сайт Вконтакте становится самой популярной социальной сетью России. По данным на январь 2012 года ежедневная аудитория «ВКонтакте» — более 35 миллионов человек.

• Напишите сочинение по теме «Социальные сети», расскажите о том, какое место они занимают в вашей жизни (в жизни друзей, знакомых и родных), какую пользу и вред они несут в себе, что они изменили в жизни человечества. Работу опубликуйте в блоге.
• Обсуждение: Соцсети: польза и вред

_______________________________________________________________________________________________

Задания

Ответьте на вопросы. Запишите ответы:

Здравствуйте! Меня зовут Антон. Моя фамилия Никитин. Я школьник. А это моя семья. Моя мама – Ирина Александровна Никитина. Мой папа – Юрий Николаевич Никитин. Моя мама врач. А мой папа экономист.

Вот наше фото. Тут моя семья: мама и папа, бабушка и дедушка. А это мой брат Александр Никитин, можно Саша. Он программист.

А это наш город. Вот наш проспект, наша консерватория и наше метро. Это наш центр. Справа наша почта. А вот наша поликлиника и наш банк. А слева мой университет. Тут наша библиотека. Прямо наш стадион и наш клуб.

1) Как его зовут?

…………………………………………………………………………………………………………

2) Как его фамилия?

…………………………………………………………………………………………………………

3) Кто он?

…………………………………………………………………………………………………………

4) Чья это семья?

…………………………………………………………………………………………………………

5) Чья это мама?

…………………………………………………………………………………………………………

6) Кто врач?

…………………………………………………………………………………………………………

7) Чей это папа?

…………………………………………………………………………………………………………

8) Кто экономист?

…………………………………………………………………………………………………………

9) Чьё это фото?

…………………………………………………………………………………………………………

10) Чей это брат?

…………………………………………………………………………………………………………

11) Кто программист?

…………………………………………………………………………………………………………

12) Чей это город?

…………………………………………………………………………………………………………

13) Где их почта?

…………………………………………………………………………………………………………

14) Где их стадион?

…………………………………………………………………………………………………………

15) Чей это университет?

…………………………………………………………………………………………………………

30. Пишите, чей, чья, чье? Работайте по модели:

Библиотека (я)  – моя.Сад (ты) – твой

Комната (мы) …………………; метро (вы)…………………; яйцо (она)………….;

библиотека (вы)…………………..; факс (ты)…………………..; адрес (он)…………..; окно (я)………………….; пальто (она)………………; бабушка (мы)……………….; улица (я)……………; дедушка (ты)……………..; президент (мы)……………; телефон (она)…..; профессор (вы)……………..; врач (он)……………..; музей (мы)…………….

31. Работайте в парах по модели:

-Это мама?           -Это папа?     -Это яблоко?-Да, это она.          -Да, это он.      -Да, это оно.

1) Это метро?                          6) Это стюардесса?

……………………                          ……………………

2) Это режиссёр?                    7) Это поэт?

……………………                          ……………………

3) Это цирк?                            8) Это Катя?

……………………                          ……………………

4) Это сестра?                          9) Это Георгий Иванович?

……………………                           ……………………

5) Это автор?                         10) Это кафе?

……………………                         ……………………

32. Вставьте вместо точек местоимения:

мой, моя, моё

Это ……. дом.              Это ……. сестра.         Это ……. окно.

Это ……. брат.             Это …….  класс.          Это …….фото.

Это ……. яблоко.         Это ……. шкаф.           Это ……. школа.

Это ……. мама.            Это ……. город.           Это ……. журнал.

                                            твой, твоя, твоё

Это ……. пальто.              Это ……. собака.       Это ……. этаж.

Это ……. сумка.                Это ……. дедушка.    Это ……. сад.

Это ……. комната.            Это ……. бабушка.     Это ……. семья.

Это ……. подъезд.            Это ……. карта.          Это ……. кошка.

наш, наша, наше

Это ……. страна.         Это ……. море.            Это ……. книга.

          Это ……. город.           Это ……. парк.             Это ……. журнал.

          Это ……. Грузия.         Это ……. окно.             Это ……. окно.

ваш, ваша, ваше

Это ……. школа.         Это ……. брат.                Это ……. щенок.

Это ……. класс.           Это ……. подъезд.          Это ……. врач.

Это ……. пальто.         Это ……. сестра.             Это ……. рыба.

33. Заполните таблицу:

ШколаБиблиотека………..………………………….………………………….………………………….………………………….………………………….

СемьяБабушка ……………………………………….………………………….………………………….………………………….………………………….

ДомКомната ……………………………………….………………………….………………………….………………………….………………………….

ГородМагазин ……………………………………….………………………….………………………….………………………….………………………….

Հարիսայի ծեսը մեր հերթական ավանդական համեղ ծեսերից մեկը, որը կրթահամալիրինն է արդեն տարիներ շարունակ: Այն մի տոն է, որը համախմբում է սեբաստացիներին՝  բոլոր տարիքի, բոլոր ժամանակների, միասին համտեսելու, երգելու ու պարելու, ավանդույթը պահպանելու և ամփոփելու «Մխիթար Սեբաստացու» օրերը կրթահամալիրում:
Հարիսան հայկական ազգային ուտեստ է: Մեր նախնիներն այն պատրաստել են ձավարեղենից, ինչը նախնական մշակման է ենթարկվել սանդի եւ երկանքի միջոցով, որոնք հայկական գործիքներ են: Ի վերջո, լինելով հյուրասեր ազգ, չէին կարող ուտելիքին որպես խորհուրդ ու միավորելու ևս մեկ խթան չնայել: Խոհանոցը մշակույթի մի մաս է, իսկ մշակույթը` պատմության. հացահատիկային  ճաշատեսակները պետք է կապել նստակեցության հետ, հետեւաբար հացահատիկային կերակուրը չի կարող քոչվոր ժողովրդի ազգային ուտեստ համարվել, այստեղից էլ բխումը հենց հայի աշխատասեր լինելու ու իր գործին նվիրյալ լինելու ազգային բնութագիրը:
Պատահական չէ, որ հայերենում խոհարար բառը նշանակում է “միտք անող մարդ”: Եթե կտրվենք ազգային խոհանոցից, ապա չենք կարող խոսել նաեւ ազգային երաժշտության, գրականության, ճարտարապետության եւ այլնի մասին: Ասում են՝ 2000 տարի առաջ հարիսա ենք կերել: «Հարիսայի ստեղծման օրն ու ժամանակը դժվար է ասել, բայց պատրաստման եղանակն ու գործիքները զուտ հայկական են: Պատրաստել են ձավարից, որը զուտ հայկական մթերք է, միայն հայերն են նրա մշակմամբ զբաղվել, թոնիրը, որի մեջ եփել են, նույնպես հայկական: Հարիսա պատրաստում են գառան կամ հավի մսից, նաև ուտելի խոտաբույսերից ու բանջարեղենից:
«Առաջին նստակյաց տնտեսություն ունեցվող ժողովուրդը, այսինքն այն մարդիկ, ովքեր նստակյաց ապրել ու հաց են մշակել, հայկական բարձրավանդակի ժողովուրդն է, այսինքն` հայերը: Այս ամենը ամրագրված է ժայռապատկերների վրա, որտեղ պատկերված են արորը, գութանը, հացահատիկը: Եթե հացահատիկ կա, նշանակում է արդեն, որ հայկական է: Նույնիսկ մեր պատմիչներից գիտենք, որ հայկական բանակը առվազն 2000 տարի օրը սկսել է հարիսա ուտելով ու մինչ այսօր էլ այդպես է»: Պատրաստել են հանդիսավոր օրերին (հարսանիք, ժողովրդական տոներ և այլն)։ Կճուճի մեջ թոնրում ողջ գիշեր եփելուց հետո կերել են մեծ մասամբ կիրակի առավոտյան։ Համարվում է Հայաստանի ազգային ճաշատեսակը։

Ավանդապատում.
Երբ Գրիգոր Լուսավորիչը, Խոր վիրապից դուրս գալով, գալիս է Վաղարշապատ, վաթսուն օր շարունակ քարոզ է կարդում տեղի հեթանոս հայերին, որոնք հետաքրքրությամբ լսում են նրան։ Աղքատներին ճաշ տալու համար նա հրամայում է գյուղացիներին շատ յուղ ու ոչխար բերել։ Երբ բերում են յուղն ու ոչխարը, Լուսավորիչը մորթել է տալիս ոչխարները. մեծ-մեծ կաթսաներ են դնում կրակների վրա, միսը լցնում մեջը և կորկոտն (ձավարը) էլ վրան։ Այնուհետև նա հրամայում է հաստաբազուկ կտրիճներին՝ խառնել կաթսայում եղած միսը, ասելով՝ հարեք զսա։ Այդտեղից էլ կերակուրի անունը մնում է հարիսա։
Հարիսան Մուսալեռցիների համար պատմական անցյալ և խորհուրդ ունի։ Մուսա լեռան հերոսամարտի ընթացքում, պաշարված Մուսալեռցիները ցորեն ու այծի միս են ունեցել ու դրանով են սարքել ապուրը։ Հարիսան եղել է նրանց սննդի միակ աղբյուրը ու կենսական նշանակություն է ունեցել նրանց գոյատևման համար։

1.Տրված  խոսքի մասերից ածանցման միջոցով ստացե’ք գոյականներ.

Կարծր — կարծրություն

Քամահրել — քամահրանք

Նույն — նույնություն

Պայթել — պայթյուն

2.Գրեցե’ք  3-ական  անձ և իր  ցույց  տվող  գոյականներ։

Մարդ, աշակերտ, բժիշկ։

Սեղան, աթոռ, համակարգիչ։

3.Գրեցե’ք 3-ական  թանձրացական  և  վերացական գոյականներ:

Վախ, հարգանք, սեր — վերացական գոյականներ։

Տեսնել, լսել, շոշափել — թանձրացական գոյականներ։

4.Որտեղ  անհրաժեշտ է գրեցե’ք մեծատառով.

Պղտոր Արաքսը, սրընթաց իջնելով Բյուրակնյա լեռներից, հանդարտ մտնում է Արարատյան դաշտ, ջուր տալիս բուսական աշխարհին և շարունակում ճամփան Նախիջևանով  դեպի  Կասպից  ծով:

Արաբական Միացյալ Էմիրությունները, Եմենի Արաբական Հանրապետությունը և մի քանի այլ երկրներ մտնում են միևնույն տարածաշրջանի՝ Արևմտյան Ասիայի սահմանների մեջ։

Հայ Արշակունի հարստության վերջին ներկայացուցիչը Վռամշապուհ թագավորի որդին է ՝ Արտաշես Գ-ն, որի գահազրկումից հետո մեր հայրենիքը դարձել է մարդսպանություն։

12-րդ դարի հայ մատենագիր, գիտնական և եկեղեցական գործիչ Ներսես Լամբրոնացին գործել է Կիլիկյան Հայաստանում և պաշտոնավարել Լևոն Մեծագործ արքայի արքունիքում որպես ատենադպիր, պալատական, խորհրդատու և թարգմանիչ։

Անհրաժեշտ տեղերում հատուկ անվան բաղադրիչները գրիր մեծատառ։

Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորություն, Եմենի Միացյալ Թագավորություն, Հայկական բարձրավանդակ, Մովսես Խորենացի, Աշոտ Երկաթ, Փարիզյան կոմունա, Սայաթ-Նովա, Եզնիկ Կողբացի, Լեոնարդո Դա Վինչի, Արաբական թերակղզի, Սուրբ Հեղինե կղզի։

Հովհաննես Այվազովսկի, Հովհաննես Թումանյան <<Ձախորդ Փանոսի>> հեքիաթը։

Ընտանիքը Սիրով և հավատքով ստեղծված սուրբ միություն է : Մենք այդ ընտանիքը՝  որպես Աստծո բարիք, ստանում ենք մեր ծնողներից: Իսկ երեխան ոչ ընտրել գիտի, ոչ էլ որոշել: Հայրն ու մայրն են կերտում նրա ճակատագիրը, և նա, չկարողանալով շեղվել կամ փոխել այդ ճակատագիրը, ստիպված ընդունում է այն և տանում ամբողջ կյանքի ընթացքում: Ինչ կդառնա երեխան , հասկացվում է դեռ մանկուց:Ընտանիքը մարդկային կուլտուրայի հիմքն է: Մենք ձևավորում ենք այն ընդերքում՝ մեր հնարավորություններով,  զգացմունքներով, ցանկություններով, բայց մեզնից յուրաքանչյուրը ամբողջ կյանքի ընթացքում մնում է , այսպես ասած <<հայրական տան պատկերի կրողը>>: Ընտանիքում երեխան սովորում է սիրել, հավատալ, ձևավորվում են բնավորության հիմնական գծերը: Զուր չի ասել գերմանացի աստվածաբան Թոլուկը, որ աշխարհը կառավարվում է մանկասենյակից: Նշանակում է՝ ընտանիքը մարդկային ճակատագրի փորձասենյակ է, միայն մի տարբերությամբ, որ փորձասենյակում գիտեն ինչից ինչ են ստանում , իսկ ընտանիքում պարզապես ծնվում է երեխան ոէ մեծանում է ընտանեկան ավանդույթներին ու պահանջներին համապատասխան:Իսկական ընտանիքը ծնվում է սիրուց և մարդուն տալիս է երջանկություն: Ծնողները երեխաներին սիրել կսովորեցնեն միայն այն դեպքում, եթե իրենք են սիրում միմյանց: Սիրով և երջանկությամբ ողողված ընտանիքը, առողջ հոգու , հավասարակշռված բնավորության, ստեղծագործելու կարողության բացահայտման դպրոց է : Ընտանիքի ուժն այն է , որ այնտեղ մարդն իրեն զգա անփոխարինելի , ընտանիքից դուրս՝ լինի այնպիսին , որ աշխարհի հավասարակշռության նժարը չխախտվի իր ծանրությունից: 

Completare  con il verbo  avere  e  essere

1. Ciao! Mi chiamo  Francesca. lo io ho una bichletta  rossa,bellissima.

2.  I miei genitori loro a hanno una macchina inglese.

3.  Mama a 38 anni .

4. Noi aviamo una casa in centro.

5. Io ho una  sorella  Caterina.

6.  Lui ha bravo a scuola.

7. Mauro a la febbre.

8.  I miei genitor sono  romani.

Comletate i verbi

1 .  Io e Carla  (pranzare) pranziamo  a scuola.

2    Noi (conoscere) conosciamo  nuovi amici.

3.    Tu (incontrare) incontri molti studenti.

4.  Noi (arrivare) arriviamo  a scuola in bicicletta.

5.  Lui (prendere)prende   l’autobus?

6.  Voi (dormire) dormete in classe!

7.  Loro (scrivere) scrivanno molti mesagini.

8.  Lei  (abitare) abitarha fuori citta’.

9 . I ragazzi (studiare) studianno in classe.

10.  Alesia tu (preferire) preferire il gelato.?

Traduciamo-

1  Իմ ընկերուհին  բարձրահասակ է։ Նա ունի կանաչ աչքեր։

La mie amica è alto.Lei ha occhi verdi

2. Ես սիրում եմ կարդալ գրքեր։
Io 

3  Մենք սովորում ենք իտալերեն։

Noi studiamo l’italiano.

4  Ինչպե՞ ս է քո անունը:

Come tu chiami?

Իմ անունը Մարիա է,հաճելի է։

Mi chiamo Maria, piecere.

5  Մարկոն եւ Վիկան ուտում են պաղպաղակ։

Marcon e Vica loro mangiano gelato.

Մխիթարյաններ, հայ կաթոլիկական վանական և մշակութային հաստատություն: Հիմնադրել է Մխիթար Սեբաստացին 1701 թ. սեպտեմբերի 8-ին, Կ. Պոլսում՝ հոգևոր, ուսումնակրթական, գիտական և մշակութային գործունեություն ծավալելու նպատակով: Միաբանությունը դրվել է Տիրամոր մասնավոր պաշտպանության ներքո՝ «Որդեգիր Կուսի-Վարդապետ Ապաշխարության» նշանաբանով, որի սկզբնատառերն այսօր էլ գրված են Մխիթարյան միաբանության զինանշանի վրա: 1706 թվականին միաբանությունը տեղափոխվել է վենետիկապատկան Մորեա թերակղզում (Հունաստան) գտնվող Մեթոն բերդավան: 1717 թվականից հաստատվել է Վենետիկի Ս. Ղազար կղզում: 1712 թ. Վատիկանը Մխիթար Սեբաստացուն ճանաչել է միաբանության առաջնորդ, նրան շնորհել աբբահոր կոչում: XIX դ. սկզբին, երբ Ֆրանսիան վերացրել էր իր տիրապետության ներքո գտնվող բոլոր կրոնական միաբանությունները, Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն I Բոնապարտը 1810 թվականի օգոստոսի 17-ի հրովարտակով Ս. Ղազարի հայկական միաբանությունը ճանաչել է գիտական հաստատություն՝ «Հայկական ակադեմիա» պատվավոր տիտղոսով: Իր ստեղծման օրվանից Մխիթարյան միաբանությունը ծավալել է հայագիտականբանասիրական և մշակութային բուռն գործունեություն: XVIII դ. 1-ին կեսին Մխիթարյան միաբանության հայագիտական գործունեության նշանակալից երևույթը Մխիթար Սեբաստացու «Բառգիրք հայկազեան լեզուի» (հ. 1, 2, 1749, 1769) բացատրական բառարանի հրատարակումն էր: Վենետիկի Մխիթարյանների տպարանը հիմնվել է 1789 թ.: Առաջին տպարանապետն է եղել Հովհ. Զոհրապը: Մխիթարյանների հրատարակչական գործունեությունը սերտորեն առնչվել է իրենց տպարանի աշխատանքի հետ: Առաջին տարում տպարանը լույս է ընծայել Գրիգոր Նարեկացու երկերը՝ «Գիրք աղօթից» («Մատեան ողբերգութեան») և «Մեկնութիւն Երգոց երգոյն Սողովմոնի», ապա՝ Մխիթար Գոշի առակները («Առակք և ոտանաւորք խրատականք», 1790), Ղազար Փարպեցու «Պատմութիւն Հայոց»-ը (1793), Մովսես Խորենացուն վերագրվող «Գիրք պիտոյից»-ը (1796) և այլն: Տպագրվել են նաև միաբանների գործերից: 1800 թ. այդտեղ տպագրվել է Մխիթարյանների առաջին (հայոց երկրորդ) պարբերականը՝ «Տարեգրութիւն»-ը: Վենետիկի Մխիթարյանների կարևորագույն հրատարակություններից է Աստվածաշնչի երկրորդ (1805, առաջինը՝ 1733) հրատարակությունը՝ Հովհ. Զոհրապի աշխատասիրությամբ: XVIII դ. 2-րդ կեսից Մխիթարյան միաբանությունը վերելք է ապրել հայ մշակութային և գիտական առաջնակարգ գործիչներ Ս. Ագոնցի (1740–1824), Մ. Չամչյանի, Գ. Ավետիքյանի, Մ. Ավգերյանի, Հ. Ավգերյանի (1774–1854), Ղ. Ինճիճյանի (1758–1833), Մ. Ջախջախյանի (1770–1835), Ե. Թովմաճանի (1777–1848), Ա. Բագրատունու (1790–1866), Է. Հյուրմյուզյանի (1799–1876), Ղ. Ալիշանի, Գ. Զարբհանալյանի (1827–1901) և այլոց գործունեության շնորհիվ: Սկսվել է «Մատենագիրք նախնեաց» և նույնի համառոտ հանրամատչելի բնույթ կրող «Ընտիր մատենագիրք», ինչպես նաև «Սոփերք հայկականք» շարքերի հրատարակությունը: Բնագրագիտական ճշգրտումներով, առաջաբանով ու ծանոթագրություններով հրատարակվել են Գրիգոր Նարեկացու «Մատենագրութիւնք» (1827), Բարսեղ Կեսարացու «Ճառք…» (1830) Փավստոս Բուզանդի «Պատմութիւն Հայոց» (1832), Մխիթար Հերացու «Ջերմանց մխիթարութիւն» (1832), Դավիթ Անհաղթի «Մատենագրութիւնք» (1833), Եղիշեի «Մատենագրութիւնք» (1838), Մովսես Խորենացու «Մատենագրութիւնք» (1843, 2-րդ հրտ. 1865) և համաշխարհային ու հայ դասականների այլ գործեր: Մխիթարյանները հանդես են եկել նաև ինքնուրույն հայագիտական, պատմաբանասիրական, աշխարհագրական, բառարանագիտական, աստվածաբանական և այլ բնույթի աշխատություններով: XIX դարը բեղմնավոր էր նաև Մխիթարյան միաբանության գրական-գեղարվեստական գործունեությունը, որի հիմքը դրել էր Մխիթար Սեբաստացին իր «Տաղարան» (1727) բանաստեղծությունների ժողովածուով, որը կլասիցիզմի առաջին ամբողջական դրսևորումն է հայ գեղարվեստական գրականության մեջ: Հայ կլասիցիզմը հետագա զարգացում է ստացել Ղ. Ինճիճյանի, Մ. Ջախջախյանի, Է. Հյուրմյուզյանի, Գ. Ավետիքյանի ստեղծագործություններում և թարգմանություններում («Տաղք մխիթարեան վարդապետաց», հ. 1–3, 1852–54), իսկ Ա. Բագրատունու «Հայկ Դիւցազն»- ով (1858) հասել է իր գագաթնակետին: XIX դ. 2-րդ կեսից կլասիցիզմին փոխարինել է ռոմանտիզմը, որի հիմնադիրը Ղ. Ալիշանն է: Մխիթար Սեբաստացու ջանքերով, նրա անձնական գրադարանի հիմքի վրա Ս. Ղազար կղզում հիմնադրվել է Վենետիկի մատենադարանը, որը սկզբնական շրջանում համալրվել է նվիրատվություններով, հետագայում՝ նաև գնումներով: XIX դ. կեսին կառուցվել է գրադարանի նոր շենք՝ երկու մասնագիտացված գրապահոցով, որտեղ հավաքվել են ձեռագիր մատյաններ, պարբերականներ ու տպագիր հրատարակություններ՝ հայերեն և այլ լեզուներով: Ներկայիս տպագիր ֆոնդը շուրջ 100 հզ. միավոր է (հազվագյուտ հրատարակություններ հայերեն և այլ լեզուներով), ձեռագիր ֆոնդը՝ 4 հզ.: 1772 թվականին, Ս. Մելգոնյանի (1717–99) աբբահայրության ժամանակ, երբ Մխիթարյան, միաբանությունյան անդամների միջև անհամաձայնություն և վեճ է ծագել կանոնադրության փոփոխության կապակցությամբ, միաբանների մի խումբ՝ Ա. Բաբիկյանի (1738–1825) գլխավորությամբ, թողնելով Վենետիկը, 1773 թ. հաստատվել է Տրիեստում (Ավստրիա), 1810 թվականից՝ Վիեննայում: 1811 թվականի հունիսի 8-ին ավստրիական կառավարությունը պաշտոնապես ճանաչել է նրանց գոյությունը: Մխիթարյան միաբանությունյան Վիեննայի ճյուղավորումը կարճ ժամանակում կրկնապատկել է իր անդամների թիվը: 1874 թ. միաբանության տարածքում կառուցվել է եկեղեցի: Ժամանակի ընթացքում միաբանությունում ստեղծվել է մատենադարան, որտեղ պահվում են շուրջ 2600 հայերեն ձեռագրեր, ավելի քան 120 հզ. գիրք՝ հայերեն և օտար լեզուներով, հայ պարբերական մամուլի հարուստ հավաքածու: Միաբանությունն ունի նաև թանգարան, որի բազմաթիվ ցուցանմուշներից հատկապես հայտնի են հայկական դրամների, եկեղեցական զգեստների և սպասքի հավաքածուները: 1811–12 թթ. Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունը հիմնել է տպարան (գրքեր է տպագրել 50 4 լեզուներով) և ծավալել գրահրատարակչական լայն գործունեություն: Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունն իր ծաղկուն շրջանն է ապրել XIX դ. 2-րդ կեսից՝ նշանավոր գիտնական հայագետներ Վ. Չալըխյանի (1803–34), Մ. Գարագաշյանի (1818– 1908), Հ. Գաթըրճյանի, Ղ. Հովնանյանի (1817–97), Կ. Սիպիլյանի (1824–78), Ա. Այտընյանի (1825–1902) և այլոց գործունեության շնորհիվ, որոնք զարգացրել են հայ քննական լեզվաբանությունը, պատմագրությունը, դրամագիտությունը, ձեռագրագիտությունը և այլն: Հիմնադրման սկզբից Վիեննայի Մխիթարյանների գործունեության մեջ գերակշռել են հայագիտական-բանասիրական, լեզվաբանական-թարգմանական աշխատությունները, հրատարակվել են կրոնաաստվածաբանական բնույթի գործեր՝ «Խորհրդատետր սրբոյ պատարագին…» («Պատարագամատույց», 1803 և այլն): Հիշատակության արժանի են Պ. Հովնանյանի «Մարդկային լեզուին սկզբան» (1857), Հ. Գաթըրճյանի «Տիեզերական պատմութիւն ի սկզբանէ աշխարհի մինչեւ ցմեր ժամանակս» (հ. 1, 2, 1849, 1852), Ա. Այտընյանի «Քննական քերականութիւն աշխարհաբար կամ արդի հայերէն լեզուի» (1866), Ս. Տերվիշյանի «Հնդեւրոպական նախալեզու» (1885) և այլ աշխատությունները: Ստեղծվել են գեղարվեստական երկեր, կատարվել թարգմանություններ: XIX դ. վերջից և XX դ. սկզբից Մխիթարյան միաբանության երկու ճյուղավորումները սերտորեն համագործակցում են միմյանց հետ և իրենց կարևոր նպաստը բերում հայ գիտությանն ու մշակույթին: XIX դ. վերջից իրենց գիտական, գրական, մշակութային գործունեությամբ հայտնի են Գ. Գալեմքյարյանը (1862–1917), Բ. Սարգիսյանը (1852–1921), Հ. Տաշյանը, Ա. Ղազիկյանը (1870–1932), Ս. Էփրիկյանը (1873–1952), Վ. Հացունին (1870–1944),Բ. Չրաքյանը (1877– 1970), Հ. Աստուրյանը (1880–1950), Մ. Պոտուրյանը (1881–1959), Ն. Ակինյանը, Վ. Հովհաննիսյանը (1894–1977), Հ. Ոսկյանը (1895–1968), Վ. Ինգլիզյանը (1897–1968), Մ. Ճանաշյանը (1908–74), Պ. Անանյանը (1920–98), Ս. Ճեմճեմյանը (1939– 96), Օ. Սեքուլյանը (ծ.1921), Լ. Զեքիյանը (ծ. 1943) և ուրիշներ: Մխիթարյանները գործուն մասնակցություն են ունենում հայագիտական միջազգային գիտաժողովներին, սերտորեն համագործակցում Հայաստանի գիտնականների հետ: 1993 թվականից Հայաստանում գործում է «Հայաստանի 5 Մխիթարյան կենտրոնը», որի նպատակն է օժանդակել Հայաստանի և սփյուռքի ազգային–մշակութային և կրթական կյանքին, ավելի սերտացնել հայրենիքի և սփյուռքի գիտնականների համագործակցությունը Ս. Ղազարի ակադեմիայի հետ: Մխիթարյան միաբանությունը, Վենետիկի և Վիեննայի պատմական զույգ ճյուղավորումներով, երկարատև բանակցություններից և քննարկումներից հետո Վենետիկի Ս. Ղազար Մայրավանքում 2000 թ. հուլիսի 10–21-ը կազմակերպել է միացյալ ընդհանուր արտակարգ ժողով, որին մասնակից երկու հաստատությունների բոլոր միաբանները որոշել են միավորվել՝ ստեղծելով Մխիթարյան միացյալ միաբանություն՝ մեկ կենտրոնական վարչությունով: Վենետիկի Ս. Ղազար Մայրավանքը Մխիթարյան միացյալ միաբանության գլխավոր կենտրոնատեղին է, Վիեննայի վանքը՝ առաջին գլխավոր մենաստանը, որը պետք է ունենա տեղական աբբահայր տիտղոսը կրող մի վանահայր: Զույգ միաբանությունների բոլոր առաքելավայրերն ու կենտրոնները կառավարվելու են նորընտիր ընդհանրական աբբահոր և իր Միացյալ վարչական խորհրդի կողմից: Մխիթարյան միաբանության գործունեության կարևոր ասպարեզներից է ուսումնակրթական առաքելությունը: 1732 թ. Ս. Ղազարի վանքին կից հիմնվել է ճեմարան (ակադեմիա), որը հետագայում դարձել է ճանաչված ուսումնագիտական կենտրոն: Այստեղ հայոց լեզվին ու մշակույթին են ծանոթացել Եվրոպայի բազմաթիվ անվանի մտավորականներ՝ Բայրոնը, Բրեյնդը, Ստենդալը, Պետերմանը, Վ. Սկոտը և ուրիշներ.: Միաբանությունը 1834 թ. վարժարան է հիմնել Պադուայում (Մուրատյան), 1836 թ.՝ Վենետիկում (Ռափայելյան), որոնք 1870 թ. միավորվել են և կոչվել Վենետիկի Մուրատ-Ռափայելյան վարժարան: Վենետիկի Մխիթարյանների տնօրինության տակ գործել է նաև Փարիզի Սամուել Մուրատ վարժարանը (1846–1988): Վիեննայի Մխիթարյանների դպրոցներից հնագույնը հիմնվել է 1774 թ., Տրիեստում: Վիեննայում գործում է Աստվածաբանական կղերանոց (ուսումնարան), որտեղ տարբեր երկրներից եկած ապագա Մխիթարյան վարդապետներ ուսումնասիրում են աստվածաբանություն, հայ ժողովրդի և եկեղեցու պատմություն, փիլիսոփայություն, հայ բանասիրություն և այլ առարկաներ: XIX դ. Մխիթարյան միաբանությունը Կ. Պոլսում ունեցել է 6 նախակրթարան: Կ. Պոլսի ֆրանցիսկյան վանքին կից Վիեննայի Մխիթարյանները 1830 թ. հիմնել են դպրոց, որը 6 1857 թվականից տեղափոխվել է Բանկալթիի թաղամասը (հայտնի է Մխիթարյան լիցեյ անունով): Դպրոցներ են հիմնվել Հունգարիայի հայ գաղթավայրերում՝ Եղիսաբեթուպոլսում (1746, ծրագիրն ու կանոնադրությունը 1790 թ. կազմել է Մ. Չամչյանը), Վարատինում (1749), Սիբվիզում (1797), ինչպես նաև՝ Տրապիզոնում (1817), Ղարասուբազարում (1821), Ախալցխայում (1831), Սիմֆերոպոլում (1850), Քավթառլու գյուղում (1880, այժմ՝ ՀՀ Շիրակի մարզի Փանիկ գ.), Պարտիզակում (1883), Սավորայում (1885), Նիկոմեդիայում (1887), Մուշում (1892), Մերդինում (1911), Խարբերդում (1912) և հայաբնակ այլ վայրերում: Մինչև առաջին համաշխարհային պատերազմը Վիեննայի Մխիթարյաններն ունեցել են 26 դպրոց: 1918 թ. Կ. Պոլսի Շիշլի թաղամասում հիմնվել է որբանոց-դպրոց, որը 1921 թ. տեղափոխվել է Գատը գյուղ, 1922 թ.՝ Իտալիայի Ֆիեսո գյուղ, ապա՝ Միլան: 1936 թ. նոր դպրոցներ են հիմնվել Ալեքսանդրիայում, Հալեպում (վերջինս՝ լիցեյի ծրագրով): Բեյրութի Հազմիե արվարձանում Մխիթարյաններն ունեն երկրորդական մի վարժարան, 1972 թ. բացվել է միաբանության Ռաուդայի (Լիբանանում) դպրեվանքը, 1956 թ.՝ Բուենոս Այրեսի (վենետիկյան), 1979 թ.՝ Լոս Անջելեսի (վիեննական) Մխիթարյան դպրոցները: Մխիթարյան միաբանությունը հայ գիտամշակութային կյանքում կարևոր ներդրումն է ունեցել իր պարբերական մամուլով: 1843 թվականից անընդմեջ Վենետիկի Մխիթարյանները հրատարակում են «Բազմավեպ» ամսագիրը, որը ներկայումս հրատարակվող հայ ամենահին պարբերականն է: Վիեննայի Մխիթարյանները 1847–63 թթ. հրատարակել են «Եվրոպա» շաբաթաթերթը, 1887 թվականից՝ «Հանդես ամսօրյա» ամսագիրը: Մխիթարյանների հրատարակած պարբերականներից առավել հայտնի են նաև՝ «Եղանակ բյուզանդյան» (1803–20), «Դիտակ բյուզանդյան» (1812– 16), «Հայ ընտանիք» (1969 թվականից, դպրոցական պատկերազարդ ամսագիր, 1947– 60 թթ.՝ «Մխիթարյան ընտանիք», 1960–62 թթ.՝ «Ընտանիք», 1963 թվականից՝ կրկին «Մխիթարյան ընտանիք») հանդեսները և այլն:

Յուրաքանչյուր բառաշարքում առանձնացնել 5-ական պարզ բառ:
1.Բանակ, քույր, ոստյուն, ամառ, գյուղացի, աշխարհ, որսորդ, րոպե, առաջ, սահնակ:
2.Եղբայր, վարք, շաբաթ, վստահ, անուն, կեսօր, քաղցր, սահուն, վաղորդայն, ոտք:
3.Աշուն, եկեղեցի, ուսում, ուրբաթ, վայրի, ժամանակ, առողջ, Մարիամ, միակ, միրգ:
4.Հնձվոր, թափոն, էտոց, նախորդ, երաժիշտ, խաղող, դիմակ,  թախիծ, անասուն, կապույտ, ճանապարհ:

Ո՞ր բառն է, որ հոմանիշ չէ թավ գրված բառին:
Ցոլալ, փայլել, շողալ, փողփողալ, պսպղալ:
Աշխուժանալ, կազդուրվել, բուժվել,առողջանալ, ապաքինվել:
Երկմտել, երկբայել, շորորալ, կասկածել, տարակուսել:
Հորինված, հնարովի, երևակայական, հավակնոտ, մտացածին:
Պարգևել, նվիրել, շնորհել, ոգեկոչել, ընծայել:
Աղաչել, թախանձել, աղերսել, հորդորել, պաղատել:
Մեկեն, կրկին, նորից, դարձյալ, վերստին:
Միայն, զուտ, սոսկ, լոկ, գեթ:

Ընդգծել բառերը, որոնց մեջ կա
—ուկ վերջածանցը (ընդամենը վեց բառ)
մտրուկ, անմոռուկ, օձաձուկ, խղճուկ, ավելուկ, արջամուկ, կտրուկ, խենթուկ, շիկամուկ, մժղուկ, հայդուկ
-ում վերջածանցը
ոռոգում, շշադդում, տրտում, երդում, շարժում, կերուխում, ծագում, կիսահում, հակում, բազում։

В России детей начинают водить в детский сад с трёх лет или позже. Для малышей (1-3 года) есть ясли. Но обычно такие маленькие остаются дома с мамой или бабушкой. Пока родители работают, дети в детском саду играют, гуляют, рисуют, поют, танцуют, слушают сказки. И, конечно, завтракают и обедают.

В школе дети начинают учиться с шести или семи лет. Учебный год длится с сентября до конца мая. Осенние, весенние и зимние каникулы продолжаются неделю или десять дней, а вот в летние каникулы школьники отдыхают целых три месяца – июнь, июль и август. Первое сентября – праздник, День знаний. Все ребята идут в школу с цветами и поздравляют своих учителей с началом учебного года. Для первоклассников это особенно торжественный день, начало школьной жизни.

Обычно занятия в школах начинаются в 8.30 или 9.00. Каждый урок продолжается сорок пять минут, перерыв между уроками называется «перемена». В начальных классах (первые четыре года обучения) у детей один учитель и по четыре-пять уроков в день. С пятого класса уроков становится больше, разные предметы ведут разные учителя.

В российских школах пятибалльная система оценок: самая высокая оценка – 5 («пятёрка») – отлично, 4 («четвёрка») – хорошо, 3 («тройка») – удовлетворительно, 2 («двойка») – неудовлетворительно. Ещё есть 1 («единица», или «кол»). Но это «неофициальная» оценка. Учитель её ставит, когда очень недоволен учеником.

После уроков одни ребята идут домой, а другие остаются в школе, в «группах продлённого дня». То есть время, проведённое в школе, «продлевается». «На продлёнке» ребята обедают, гуляют, делают домашнее задание и занимаются в различных кружках пением, рисованием, спортом и моделированием.

Обучение в школе продолжается 11 лет. Человек, который закончил одиннадцать классов и успешно сдал экзамены, получает аттестат о среднем образовании. Но тот, кто хочет раньше получить профессию, после 9 класса может поступить в училище, техникум или колледж. После окончания этих учебных заведений можно работать поваром, автомехаником, учителем начальных классов, медсестрой или медбратом и т.д.

Окончание школы – важное событие. После 11-го класса сдают единый государственный экзамен (ЕГЭ). По результатам этого экзамена выпускников школ принимают в вузы (высшие учебные заведения) – университеты, институты, академии, консерватории. В конце июня после экзаменов в школах проходит выпускной вечер. В торжественной обстановке выпускникам выдают аттестаты о среднем образовании, потом начинается праздник – концерт, танцы, ужин, гуляние по городу до утра.

Те, кто успешно окончил школу, обычно поступают в вуз. В государственных вузах обучение может быть платное или бесплатное. Но количество бесплатных (бюджетных) мест ограничено, а желающих учиться обычно больше. Поэтому в вузы поступают те школьники, у кого результаты ЕГЭ выше. Это называется «пройти по конкурсу». Те, кто не поступил в институт на бюджетные места сразу после школы, могут «попытать счастья» в следующем году или учиться на платной основе. Во многих вузах есть вечерние и заочные отделения, там учатся те, кто уже работает и не может регулярно ходить на занятия. Студенты-заочники получают задания по электронной почте, выполняют контрольные работы и приезжают в вуз только для сдачи экзаменов и зачётов. Для иностранных граждан, как правило, обучение платное. Но правительство Российской Федерации выделяет бюджетные места для обучения граждан других стран, в первую очередь – соотечественников, проживающих за рубежом.

1.Կազմի’ր  բարդ և ածանցավոր  վեց  բառ     զարդ  արմատով:

Գունազարդ, արդուզարդ, զարդանախշ,զարդաքանդակ, զարդապատկեր, զարդանկար։

Զարդեղեն, զարդարանք,

2. Կազմի’ր  երկու  նախադասություն  շահ  համանունով:
Նրա շահը այդ գործում շատ մեծ էր։

Շահը արգելեց դուրս գալ արքունիքից։

3. Կազմի’ր  վեց   բառ  -անք  վերջածանցով:
Հարգանք, օրհնանք, հրճվանք, Վարդանանք, փրկանք, բաղձանք։

4.Մեկ  բառով բացատրի՛ր տրված  դարձվածքները և կազմի՛ր  նախադասություններ   դարձվածքներով.
Գլուխ բերել- հաջողության հասնել
Լեզու առնել-համարձակվել

 Օձի լեզու թափել-համոզել

5. Գրի՛ր  տրված բառերին  մեկ հոմանիշ,  մեկ հականիշ:

Քնքուշ –զգայուն, կոպիտ

Տամուկ-խոնավ, չոր

Պայծառ – վառվռուն, խամրած

Աղքատ –ընչազուրկ, ունևոր

Հպարտ —սեգ, խոնարհ

Собираться, блестеть, собирать, забирать, замереть, замирать, расстилать, расстелить, выжигать, блестящий, зажигательный, стереть, блестать, протереть, вытирать, выбирать, застелить, замерло, замирало, умереть, умирать, растирать, заблестать, выстирали, выдираю, забираю, протереть, собирающий, вычесть, вычитать, расстелить, расстилаться, запереть, запирать, прибирать, избиратели, сочитать, сочитание, блестательный, блеснет, приберет, опереться.

соберу

постелить

растереть

натираю

сдеру

блестеть

заблестать

уберу

вытираю

натереть

вытереть

запираю

задираю

разбираю

расстилаю

выдеру

избирать

приберет

забираю

заберу

подбираю

блестящий

блестающий

умирать

замереть

собиратель

вытирать

Урок третий

Классная работа

Орфограммы

Упражнение. Перепишите, объясняя (устно) правописание слов с пропущенными буквами.

1. Солдату умереть в поле, матросу в море. 2. За все берется, да все не удается. 3. Золотой молоток и железные ворота отпирает. 4. Богатый ума купит; убогий и свой бы продал, да не берут. 5. Одной рукой собирай, другой раздавай! 6. Малая искра города поджигает, а сама прежде всех помирает. 7. Рукою погоняет, а другою слезы утирает. 8. Один со страху помер, другой ожил. 9. Журавль ходит по болоту, нанимается в работу. 10. Так работаем, что недосуг носу утереть. 11. С камня лык не надерешь. 12. В зиму шубы не занимают. 13. На чужой каравай рот не разевай, а пораньше вставай да свой зативай. 14. Не все то золото, что блестит.